คนแปลกหน้าใต้แสงไฟ

เสียงไฟที่ส่องลงมาบนทางเดิน ผู้คนต่างกลมหน้ามองแค่หน้าจอในมือเหมือนเรา เป็นถามกลางฟูงชนที่ควักไหว ในเมืองใหญ่เราต่างเหงาในเพื่อนที่ของตัวเอง ใครสักคนกำลังยิ้มให้หน้าจอในขณะที่เข้าในใจกลับว่างเปล่า เรากำลังสร้างภาพฝันที่สวยงาม เพื่อปิดฝังความจริงที่ไม่มีใครเคยทำ มองดูผู้คนในเมืองที่หมุนไป ต่างคนต่างไปตามทางที่เลือกเดิน เราต่างกลายเป็นเพียง คนเปลดหน้าที่ยืนอยู่ใต้จองฟ้าเดียวกัน ความสัมพันธ์ที่ดูเหมือนจะใกล้ชิด ปรับกลายเป็นเพียงแค่เหงาที่จะหายไป ร้านกาแฟที่เคยมีเสียงหัวเราะวันนี้ตกเยี่ยมเหมือนในความสัมพันธ์ทุกคน ตามกอดความฝันของตนเองแน่นโดยไม่ส่วนวะ ใครจะซ่อนความอ่อนแอนแพ้ไว้หลังรอยยิ้มและปล่อยให้เวลาผ่านไปโดยไม่มีความหมาย หากเราลองให้หน้าขึ้นมองกันสักนิดลองฟังเสียงหัวใจที่เต้นอยู่ข้างใน บางทีหลอกที่ดูเย็มชาในวันนี้อาจจะอบอุ่นขึ้นมาอีกครั้งด้วยความเข้าใจ มองดูผู้คนในเมืองที่มุ่งไปต่างคนต่างไปตามฐานที่มืดเดินเราต่างกลายเป็นเพียงคนแปลกหน้าที่ยืนอยู่ใต้ท้องฟ้าเดียวกัน ความสัมพันธ์ที่ดูเหมือนจะใกล้ชิดกลับกลายเป็นเพียงแค่เหงาที่จะหายไป มองดูผู้คนในเมืองที่มุ่งไปต่างคนต่างไปตามฐานที่มืดเดินเราต่างกลายเป็นเพียงคนแปลกหน้าที่ยืนอยู่ใต้ท้องฟ้าเดียวกัน ความสัมพันธ์ที่ดูเหมือนจะใกล้ชิดกลับกลายเป็นเพียงแค่เหงาที่จะหายไป กลับกลายเป็นเพียงแค่เหงาที่จะหายไป แค่ลองมองตาแค่ลองเข้าใจก่อนที่ทุกอย่างจะเลือนหายไปในความมืดมิดหรือเพียงแค่ตัวเรา ในโลกที่ยังมนต์อยู่ต่อไป ความสัมพันธ์ที่ดูเหมือนจะใกล้ชิดกลับกลายเป็นเพียงแค่เหงาที่จะหายไป ในโลกที่ยังมนต์อยู่ต่อไป