กลิ่นฝนและวันวาน

กลิ่นฝันจางๆ บนถนนสายเดิมที่คุ้นตา พักวันเมลาจะหมุนผ่านไปช้าๆ ในใจฉันโตไม้ตัวเก่า ในร้านกากตาที่มุมนั้น ยังเก็บความฝันที่ฉันเคยฝากไว้กับใครคุณ สายแดดอุ่นๆ ที่เคยส่งผ่านหน้า ห้านดาว หวนเคลื่อนสุดความทรงจำที่ยังเต็ม ถึงในใจทุกท้อยคำ ที่เคยบอกไว้ยังคงชัดเจนเสมอ แม้เวลาจะพัดป่าเราให้ไกลห่างจากกันเพียงใด แต่ความรู้สึกในวันนั้น ยังคงอดงามไม่เคยจางหายไป เสียงหัวเราะที่เคยแดงกล้องอยู่ในความเงียบ เนินรอยอิ่มเหล่านั้นที่ฉันยังคงเก็บไว้ในส่วนลึก ไม่ได้ต้องการให้ทุกอย่างปรับมาเป็นเหมือนเดิมรอบหน้า เพียงแค่อยากหยุดเวลาไว้ตรงนี้ ให้ใจได้คิดถึงให้คืนจริง หวนเคลื่อนสุดความทรงจำที่ยังติดตรึงในใจทุกท้อยคำ ที่เคยบอกไว้ยังคงชัดเจนเสมอ แม้เวลาจะพัดผ่าเราให้ไกลห่างจากกันเพียงใด แต่ความรู้สึกในวันนั้นยังคงโน้ตงามไม่เคยจางหายไป หวนเคลื่อนสุดความทรงจำที่ยังติดตรึงในใจทุกท้อยคำ ที่เคยบอกไว้ยังคงชัดเจนเสมอ แม้เวลาจะพัดผ่าเราให้กลับไป ห่างจากกันเพียงใด แต่ความรู้สึกในวันนั้นยังคงโน้ตงามไม่เคยจางหายไป เหลือเพียงผ่าจำที่ยังโน้ตงามอยู่ในหัวใจของฉันตลอดไป แค่ความคิดถึงที่ยังคงอยู่ในวันเวลาที่ผ่านเลยไป แม้ความรู้สึกในวันนั้นยังคงโน้ตงามไม่เคยจางหายไป