ฝุ่นละอองในเมืองใหญ่

ฮู้ ฮู้ ฮู้ ฮู้ ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ ทวงจำนองที่ล้มลอยไป เดี๋ยวใส่ร้อยล้มอย่างค่ำคืน แสงไฟที่ผาดผ่าน กระจกบรรยาวสะท้อนในใจเริ่ม เลือนนานไปทุกที่ ผู้คนหลับมาทางเดินสวนทางกัน ยังไม่เปลี่ยนกับตัวฉัน ยังยืนนิ่งอยู่ตรงนี้ เหมือนโลกหยุดหมุนไป ชั่วเคราะห์ทำพลังให้ของเมือง ที่ไม่มีวันหลับไหลหัวใจกลับปล่อย คอยหาความอยู่ กันที่หาไม่ได้จากที่ใด มองออกไปทุกเส้นก็ฟ้นลงมาให้ความรู้สึก มันจึงได้ดูหนักหนาเกินกว่าจะแปลกวงที่เรียงร้าย เหมือนจะคอยตื่นให้ฉันรู้ตัวว่าเราก็เป็นเพียงแค่ฟ้นลาย กรุงเทพในคืนที่ฟ้นพร้ำลงมาทำ ให้ความรู้สึกมันจึงได้ดูหนักหนาเกินกว่าจะแปลกวงที่เรียงร้าย เหมือนจะคอยตื่นให้ฉันรู้ตัวว่าเราก็เป็นเพียงแค่ฟ้นลาย กรุงเทพในคืนที่ฟ้นลงมาทำ ให้ความรู้สึกมันจึงได้ดูหนักหนาเกินกว่าจะแปลกว่าจะแปลกสูงที่เรียงร้าย เหมือนจะคอยตื่นให้ฉันรู้ตัวว่าเราก็เป็นเพียงแค่ฟ้นลาย เหมือนจะคอยตื่นให้ฉันรู้ตัวว่าเราก็เป็นเพียงแค่ฟ้นลาย เหมือนจะคอยตื่นให้ฉันรู้ตัวว่าเราก็เป็นเพียงแค่ฟ้นลาย เหมือนจะคอยตื่นให้ฉันรู้ตัวว่าเราก็เป็นเพียงแค่ฟ้นลาย เหมือนจะคอยตื่นให้ฉันรู้ตัวว่าเราก็เป็นเพียงแค่ฟ้นลาย เหมือนจะคอยตื่นให้ฉันรู้ตัวว่าเราก็เป็นเพียงแค่ฟ้นลาย เหมือนจะคอยตื่นให้ฉันรู้ตัวว่าเราก็เป็นเพียงแค่ฟ้นลาย เหมือนจะคอยตื่นให้ฉันรู้ตัวว่าเราก็เป็นเพียงแค่ฟ้นลาย เหมือนจะคอยตื่นให้ฉันรู้ตัวว่าเราก็เป็นเพียงแค่ฟ้นลาย เหมือนจะคอยตื่นให้ฉันรู้ตัวว่าเราก็เป็นเพียงแค่ฟ้นลาย เหมือนจะคอยตื่นให้ฉันรู้ตัวว่าเราก็เป็นเพียงแค่ฟ้นลาย เหมือนจะคอยตื่นให้ฉันรู้ตัวว่าเราก็เป็นเพียงแค่ฟ้นลาย เหมือนจะคอยตื่นให้ฉันรู้ตัวว่าเราก็เป็นเพียงแค่ฟ้นลาย เหมือนจะคอยตื่นให้ฉันรู้ตัวว่าเราก็เป็นเพียงแค่ฟ้นลาย