บ้านในความทรงจำ

ถูกทำน้องที่ล้อยล้มในความทรงจำ ดูดเดิมดำเดิมดำในความทรงจำ แสนแต่อ่อนท่อตัวล้มบนพื้นไม้เกลอ ที่ที่เราเคยหัวเราด้วยกัน โดยไม่กลัวโดยรู้สึกยังคงช้าเจน เหมือนเดิมไม่เคยจางหาย อยากจะหยุดเข็มนาฬิกา ไว้ตรงนี้ ให้ช่วงเวลาที่แสนมี อกกอดเราไว้ให้นานเท่านาน แม้โลกจะหมุนเปลี่ยนไปแสนใกล้ แค่ในวันว่าง แต่ความทรงจำที่งดงาม ยังคงเป็นบ้านที่อบอุ่นในใจเสมอ จำนวนเส้นเดิมที่เคยเดินผ่านด้วยกันโดยยิ้ม ที่เคยดังปันในวันที่ฟ้ามนมอง ทุกจังหวัดที่บางยังคงบันเลงอยู่ในใจดวงนี้ไม่เคยเงียบพัง ทีไรเหมือนได้ล้นทีไร เหมือนได้ย้อนคืนกลับไป ที่ที่เราเคยหัวเราด้วยกัน ยังคงช้าเจนเหมือนเดิมไม่เคยจางหาย อยากจะหยุดเข้มนาฬิกาไว้ตรงนี้ ให้ช่วงเวลาที่แสนดี อบกอดเราไว้ให้นานเท่านาน แม้โลกจะหมุนเปลี่ยนไปแสนไกลแค่ในวันวาน แต่ความทรงจำที่งดงาม ยังคงเป็นบ้านที่อบอุ่นในใจเสมอ แม้วันเวลาจะพลากเราไปคนละทิศ ทั้งแต่ความผูพันที่สลังยมคงเป็นแรงนำทาง ให้ฉันก้าวเดินขอบคุณทุกสิ่งที่เกิดกัน แต่มันคือสมบัติที่สวยงามที่สุดที่ฉันเคยมี โดนดีที่ทอดอารมณ์ไปกับความเหงาที่แสนวาด อยากจะหยุดเข็มดาลิกาไว้ตรงนี้ ให้ช่วงเวลาที่แสนดี อกอดเราไว้ให้นานเท่านาน แม้โลกจะหมุนเปลี่ยนไปแสนไกลแค่ในวันวาน แต่ความทรงจำที่งดงาม ยังคงเป็นบ้านที่อบอุ่นในใจเสมอ เกือบรักษาถูกปล่อยยิ้มไว้ในใจ ให้มันเป็นแสงสว่างในคืน ขอบคุณวันนอกเกิด เมื่อคิดถึงคืนวันเก่าๆและฝันนี้