Sokak Hayatının Öfkesi

Sokaklar çağırıyor beni her gece Yalnız adımlarım yankılanıyor karanlıkta ruhumda Öfke alevleniyor sessizce Pes etmek yok ayaktayım dindik Mahallede büyüdüm tozlu yollarda Her sabah yeni bir gölge peşimi bırakmıyor Dostlar gelip geçti bazıları ihanet etti Ama ben kalktım tekrar kanlı bizlerimle Aile içindi dindim açtık gecelerinde Sistem ezerken ben dişlerimi sıktım Melankoli içime doğdu yağmur gibi Yine de yürümeye devam ettim bu yollarda Sokak hayatı acımasız bir rüya düşerim Kalkarım öfkemle sarılırım yüreğimde Yangın sönmez asla bu yollar Benim kimseye boyun eğmem Sokak hayatı hüzünle dolu Ama sıvı ruhum direnir her darbede Göz yaşlarım kurur öfkeye döner Bu benim dünyam kimse alamaz Benden Gece çökerken pusuda beklerim kaderi Her adımda tehlike kokusu sarar etrafı Kardeşlerimle paylaştık sonlatmamızı bazılarak Arkadan vurdu ama ben affetmem Yorgun gözlerimde hala Umut kıvıldı mı sert rüzgarlar eser Ama ben eğilmem hayat vurdukça ben Daha sert vurum sokaklar tanık benim direnişime Yalnız kaldım bazen en kalabalık yerde İçimde fırtına kopuyor sessizce Ama bir ses diyor devam et diye bu ateş sönmeden Ben duramam ki Sokak hayatı acımasız bir rüya düşerim Kalkarım öfkemle sarılırım yüreğimde yangın sönmez Asla bu yollar benim kimseye boyun eğmem Sokak hayatı hüzünle dolu ama asi ruhum direnir her darbede Göz yaşlarım kurur öfkeye döner Bu benim dünyam kimse alamaz Benden Sokaklar çağırıyor beni her gece Yalnız adımlarım yankılanıyor karanlıkta Ruhumda öfke alevleniyor Sessizce özetmek yok Ayaktayım dimdik Altyazı M.K.