Köklerimde Ateş

Köklerimde yanar o ateş Kim söndürür dilimle haykırırım Ruhumda iz bırakır Sokakların gölgesinde yürürüm tek başıma Unutulan sesleri çağırırım içimden Damarlarımda akar o eski kuvvet Kimse ezemez beni dimdik kalırım Melankoliyle karışık öfke taşırım Kendi benliğime sarılırım Her gece yitirilen onuru geri isterim Haykırarak bu savaşta yalnız değilim İçimde güç var Gururumla yürürüm Başım dik kültürümle sarılırım Kim ne derse desin Defalarca düşsem de kalkarım Yine köklerimde saklı o ateş sönmez Şehrin kalabalığında kaybolmam Ben atalarımın fısıltısı Kulaklarımda acıyla yorulmuş bir gurur taşırım Her nefeste tekrar doğarım Kendime öfkeyle karışık hüzün sarar İçimi kimse alamaz Benden bu kimliği dilimde saklı O eski eskiler yükselir yine Yıkılamaz asla Düşünürüm bazen Ne kaldı gereğine Ama kalbimde yanar o kutsal kıvılcım Yeniden başlarım Dindik ve güçlü kendi yolumda yürürüm Gururla dolu Gururumla yürürüm Başım dik kültürümle sarılırım Kim ne derse desin Defalarca düşsem de kalkarım Yine köklerimde saklı o ateş sönmez Bu gurur benim Sönmez asla Köklerimde yanar Yeniden başlarım Hep yanar Bu gururumla yürürüm Başım dik kültürümle sarılırım Kim ne derse desin Defalarca düşsem de kalkarım Yine köklerimde saklı o ateş sönmez Bu gururumla yürürüm Bu gurur benim Sönmez asla Köklerimde yanar Hep yanar Yine köklerimde saklı o ateş sönmez