รักตัวเองให้มากกว่านี้

ในความมือเที่ยวไร้แสนหน้า ไม่เพียงใจที่เต้นดัว อยู่ในอบทบทวนสิ่งที่ผ่าน หัวใจตัวเอง ที่แสนยาวไกล บางครั้งก็ลงลืมความเป็นตัว ยังไปสิ้น ยังไปสิ้น หยุดน้ำตาที่อยู่ดินไหล ในความเงียบนั้นสอนให้ฉัน เรียนรู้ที่จะรักตัวเองให้มา วันนี้ ปล่อยวางความสับสนที่เคยมี เพื่อพบคนเดิมที่หายไปไม่วันว่า ทางกลางความสับสน ฉันกลับมาพบคำตอบ หัวใจที่บอกฉัน ต้องการเพียงแค่ การอบกอดจากคนที่คุ้นเคย ที่ฉันเคยละลายไปนาน กลับมาเป็นตัวเองอีกครั้งในวันนี้ ในวันที่ความจิ้มเปิดเพ้อให้ฉันได้เข้าใจ ร่องรอยเห็นความเสียใจกลายเป็นบทเรียน ที่ทำให้ฉัน แข็งแข็งกว่าที่เคยเป็น ไม่ต้องวินตามใครให้เหนื่อยละอีกต่อไป แค่พอใจในสิ่งที่ฉันเป็น อยู่ตรงนี้ความสุขที่แท้จริง ไม่ได้อยู่ที่ใครจะมองอย่างไร แต่อยู่ที่หัวใจของฉันที่พร้อมจะเริ่มต้นใหม่ ทางกลางความสับสน ฉันกลับมาพบคำตอบ หัวใจที่บอบช้ำต้องการพิมพ์แค่กัน อบกอดจากคนที่คุ้นเคยที่ฉันเคยละลายไปนาน กลับมาเป็นตัวเองอีกครั้งในวันนี้ ในวันที่ความจริงเปิดเผยฉันได้เข้าใจ หากลมพัดเผ่าความเจ็บช้ำออกไป ฉันจะเก็บเกี่ยวความสดใสไว้ในใจ ไม่ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร ฉันจะยืนยันด้วยความภูมิใจในตัวเอง ขอบคุณตัวเองที่ยังไม่ยอมพา ขอบคุณที่ยังคงไม่ล้อมหายใจ ในความเงียบที่แสนอบอุ่นใจ ฉันพบตัวเองอีกครั้งในที่สุด