โอบกอดตัวเองในวันที่โลกหมุนไป

ในความเงียบที่คุยกับตัวเอง แสงดาวที่โรยตัวลงมาทบทวนสิ่งที่ผ่านไป มองดูเงาที่ถาบลงบนผนัง ห้องเห็นภาพจำที่เคยประคองไว้ในใจ คำถามมากมายที่ยังวนเวียนไม่ไปไหน ว่าทำไมเราถึงปล่อยบางอย่าง หลุดมือความผิดพลาดที่เคยทำในวันนั้นวันนี้ กลายเป็นบทเปลี่ยนที่สอนให้ฉันเข้าใจ ไม่โทษใครนอกจากใจตัวเองที่เคยเดียวรันและเอาแต่ใจ จึงเวลาที่ต้องยอมรับความเป็นไป ให้ความจริงได้หลดกลางข้างใน มองยนต์ไปในใจ ที่เคยพระเลือนเห็นความจริงที่ซ่อนอยู่ใต้ความเกลือนไหว ขอบคุณตัวเองที่ยังไม่ยอมทอดใจ แม้จะล้มลงไปกี่ครั้งก็ยังลุกขึ้นมาใหม่ ปล่อยให้เวลาเยี่ยวยาทุกอย่าง ให้คลี่คลายรับตัวเองให้มากกว่าที่เคยให้ใคร รอยยิ้มที่หายไปเริ่มกลับมาเบ้งบาน ไม่ต้องรอคำตอบจากใครในความสัมพันธ์ เพียงแค่รู้วันนี้เราเดินมาไกลกว่านั้น จากคนที่เคยลงทางในความมืด มีวันนี้ฉันปลายเป็นคนใหม่ เข้าใจความหมายของการปล่อยหวังให้ เป็นมองยนต์ไปในใจที่เคยพระเลือนเห็นความจริงที่ซ่อนอยู่ใต้ความเกลือนไหว ขอบคุณตัวเองที่ยังไม่ยอมทอดใจ แม้จะล้มลงไปกี่ครั้งก็ยังลุกขึ้นมาใหม่ ปล่อยให้เวลาเยียวยาทุกอย่างให้คลี่คลาย รักตัวเองให้มากกว่าที่เคยให้ใคร สิ่งใดที่พังไป สิ่งใดที่พังไปไม่ดีบแล้วจะจบลง เพราะทุกสิ่งที่ตบลงมันคือการเริ่มต้นใหม่ ฉันกอดตัวเองไว้ในวันที่โลกหมุนไป และฉันจะดีขึ้นกว่าเดิมในทุกๆวัน ขอบคุณที่ยังอยู่ตรงนี้ ขอบคุณที่ยังเชื่อในหัวใจในวันที่เหนื่อยละ ฉันยังมีตัวเองที่คอยเข้าใจเสมอมา สวัสดีครับทุกคน