เงาสะท้อนในกระจก

คำถามที่เก็บไว้ข้างในใจยังคงถามซ้ำ ว่าเราเป็นความสับสนที่ผ่านมา ปล่อยให้วันเวลาพาใจไปไกล จนต้นที่ก็ลืมไป เราต้องการสิ่งใด ขอเพียงเวลาให้ฉันได้หยุด พักทวนมองย้อนไป ในวันที่ใจยังไม่เป็นตัว ยังไม่เป็นตัวเอง ปล่อยความรู้สึกที่คอยให้ตามกลางความมิ่งอื่น ที่ฉันได้พบเจอเพียงแค่ยอมรัก ความจริงที่ซ้อมอยู่ในหัวใจ ฉันจะเริ่มใหม่ในแบบที่ฉันเป็น รองรอยของการเดินทางจะผ่านผลสอน ให้รู้ว่าความผิดพละคือครูที่แซมดี ไม่ต้องวิ่งตามใครให้เหนื่อยหลาย จนเกินไปแค่ก้าวเดินช้าๆ หายใจได้เรียนรู้จังหวะของมัน ไม่ว่าพรุ่งนี้จะเป็นเช่นไร ฉันพร้อมจะอบกอดทุกส่วนของความเป็นไป ขอเพียงเวลาให้ฉันได้หยุดพกทวดมอง ย้อนไปในวันที่ใจยังไม่เป็นตัวเอง ยังไม่เป็นตัวเอง ปล่อยความรู้สึกที่คอยให้ตามกลางความมิ่งอื่น ที่ฉันดีพบเจอเพียงแค่ยอมรับความจริง ที่ซ้อนอยู่ในหัวใจ ฉันจะเริ่มใหม่ในแบบที่ฉันเป็น ไม่จำเป็นต้องสมบวนแบบในสายตาใคร แค่เป็นคนเดิมที่เข้าใจความหมายของการมีชีวิต ขอบคุณตัวเองที่ยังคงสู้มาจนถึงวันนี้ แม้ในวันที่มืดมิดที่สุด ทบทวนความรู้สึกที่ฉันเป็นคนเดิมที่เข้าใจความหมายของการมีชีวิต ที่เธอจริงในความเหงียบงั้น ฉันได้เห็นเสียงหัวใจระบายโดยตัวฉันเอง ฉันเข้าใจแล้ว ตัวตอนที่มดเหงาในใจฉัน