เงาจันทร์ที่เลื่อนลอย

มีคืนที่ดาวจ้างหายไป มีเพียงใจ ที่ยังเฝ้าเข้ามองเหงาจันทร์ ที่เลือนรอยทำกลางความเหนียกนั้น กลิ่นในฝนที่เพิ่งจากไป ยังคงติดอยู่ในใจฉันเสมอภาพหวานๆ ยังคงมีเพียงคนเดียวที่ครอบครอง อุ่นหักภูมิที่อุ่นในใจค่อยๆ หลดลมอะไรไม่รู้เพียงแค่ต้องได้รับรู้ ว่าความคิดถึงมันล้นเกินจะเก็บไว้ แค่เพียงได้พบเธอในความฝันตัวสุข เกินกว่าคำบรรยายใดๆ อยากจะหยุดเวลาไหว้ที่ตรงนี้ ให้เราได้มีกันและกันตลอดไป แม้ความจริงจะเป็นเช่นไร ฉันจะยังคงรอเธออยู่ตรงที่เดิม เสียงเพลงที่เคยฟังด้วยกัน ยังคงวุ่นเวียนอยู่ในห้วง ความคิดเหมือนกับชีวิตที่ขาดทิศทาง เมื่อไม่มีเธออยู่ข้างกาย เหมือนเคยอยากย้อนเวลากลับไปในวันนั้น วันที่เราตามสบตากันโดยไม่มีคำถาม แค่เพียงได้พบเธอในความฝันก็สุข เกินกว่าคำบรรยายใดๆ อยากจะหยุดเวลาไว้ที่ตรงนี้ ให้เราได้มีกันและกันตลอดไป แม้ความจริงจะเป็นเช่นไร ฉันจะยังคงรอเธออยู่ตรงที่เดิม ความเหงามันกัดกินหัวใจ ยิ่งนานเท่าไรยิ่งคิดถึงเธอเหลือเกิน หาปฏิหารไม่จริงในคืนนี้ ช่วยพาเธอมาหาฉันที่ได้โปรด อย่าปล่อยให้ฉันต้องรออย่างไรจุดหมาย แค่เพียงได้พบเธอในความฝันก็สุข เกินกว่าคำบรรยายใดๆ อยากจะหยุดเวลาไว้ที่ตรงนี้ ให้เราได้มีกันและกันตลอดไป แม้ความจริงจะเป็นเช่นไร ฉันจะยังคงรอเธออยู่ตรงที่เดิม ยังคงรอเธออยู่ตรงนี้ไม่ว่านานเพียงใด ใจยังเป็นของเธอ เพียงแค่เธอคนเดียวเท่านั้น ตลอดไป แค่เพียงได้พบเธอในความฝันก็สุข แค่เพียงได้ยังคงรอเธออยู่ตรงนี้ไม่ว่านานเพียงในความฝันก็สุข แค่เพียงได้ยังคงรอเธออยู่ตรงนี้ไม่ว่านานเพียงในความฝันก็สุข แค่เพียงได้ยังคงรอเธออยู่ตรงนี้ไม่ว่านานเพียงในความฝันก็สุข