จังหวะที่หยุดหมุน

ในความมืดที่ไร้แสงไฟ มีเพียงเราที่ร้องร่วมใจ ปล่อยให้เวลาเดินช้าลงไป ให้ความเงียบพูดแทนความหมาย ลายนิ้วสัมผัสแผ่วเบาที่ข้างแก้ม กลิ่นหอมจันจังที่คุ้น ก็ยังคงแจ้มชัดสาย ถ้าที่มองสกกันในความเงียบนั้น มันบอกฉันว่าโลกทั้งใดหยุดหมุน หมุนไปตรงนี้ไม่มีถ้อยคำใด ที่ต้องเอ่ยเอามาแค่ล้มหายใจ ที่รินรถกันก็เกินพอ อุณหภูมิที่พร้ำขึ้นในใจความใกล้ชิด ที่ไม่มีใครกัน กว้างทุกจังหวะชีวิตที่เต้นพรุงกัน มันคือช่วงเวลาที่ฉันเฝ้าโลก ให้ความรับโทรกอดเราไว้ในค่ำคืนนี้ ปล่อยหัวใจเราเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน ไม่ต้องมีคำถาม ไม่ต้องมีคำบรรยายดาก แค่สองเราก็ไม่แค่รู้สัมแผน ที่อ่อนโยนคือคำสัญญา ว่าคืนนี้จะมีเพียงแค่เราที่เข้าใจ แสนจันทร์ที่ทรงผ่านมาหน้าเข้ามา ตกตกกระทบเป็นเพียงอุ่นระอุ่น ในอ้อมแข็งความรู้สึกที่เออล้น จนยากจะเก็บไว้ทุกความอ่อนไหว ถูกล้องละลายไปพร้อมกัน ไม่มีความกังวล ไม่มีพาระที่แบกไว้ มีเพียงเราที่ผูกพันกัน ด้วยความรู้สึก ให้ความรัก โอบกอดเราไว้ในคำคืนนี้ ปล่อยหัวใจเรา เต้นเป็นจังหวัด เดียวกันไม่ต้องมีคำถาม ไม่ต้องมีคำอะไรได้ แค่สองเรา ไม่เคยรู้สังเกิน ที่อ่อนโยนคือคำสัญญา ว่าคืนนี้จะมีเพียงแค่เราที่เข้าใจ ความอบอุ่นที่ซึมลึกไป ถึงข้างในเปลี่ยน เป็นโลกที่วุ่นวาย ให้กลายเป็นความนิ่ง ทั้งแค่เธอกับฉัน ในห่วงไว้ มีสิ่งใดสำคัญไปกว่านี้ คืนนี้มีเพียงเรา ใต้แสงดาวที่พร่างราย หลับตาลงช้าๆ ในอ้อมก่อนนี้ ให้ความรักของน้ำตาไม่เปลี่ยน เพียงแค่เธอกับฉัน กลาย ตลอดไป เพื่อให้ความรักของน้ำตาไม่เปลี่ยน เพื่อให้ความรักของน้ำตาไม่เปลี่ยน