मेरी उड़ान

ਕੇ ਪੁਰਾਣ ਦਾਈ ਕੇ ਸੁਲਾ ਦੂਰ ਸਾਠਾ ਮੇਰਾ ਏ ਦੋ ਸੁਰੀ ਸਾਠਾ ਮੇਰਾ ਠਾਣਡਾ ਸਲਰੀ ਮਾਣੇ ਕਾ ਪੀਆ ਪਾਲਤਾ ਤੇਰਾ ਜਨਮਾਂ ਦਾਸ ਮੇਰਾ ਦੇਖਾ ਕਲਮ ਮੇਰੀ ਅਬਾਗ ਉਗਲੇ ਬਨੋ ਪਰ ਲੀਖਤਾ ਜਾਊਂ ਜਡ਼ਦ ਅਪਨੇ ਨਪਨੋ ਪਰ ਭੀਡ ਮੇ ਖਡਾ ਪਰ ਮੇ ਆਕੇਲਾ ਇ ਦੀਖਤਾ ਹੋ ਸੀਸ਼ੇ ਮੇ ਦੀਖੁਂ ਤੋ ਖੁਡ ਸੇ ਲ ਵੋ ਸਮਾਨਾ ਨੈ ਅਭੀ ਤੋ ਬੱਸ ਸ਼ੁਰੁਆ ਯੇ ਪਸਾਨਾ ਹੈ ਯੇ ਸਂਗਰਸ਼ ਮੇਰਾ ਯੇ ਮੇਰੀ ਪੈਚਾਨ ਹੈ ਗਿਰਿਕਰ ਸਾਂ ਭੁਲਾ ਹੀ ਅਸਲੀ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਹੈ ਸਿਖਮੋਂ ਕੋ ਸੀਕੇ ਬੈਨਤ ਕਾ ਪਰਚਮ ਲਰਾਉਂਗਾ ਯੇ ਸਂਗਰਸ਼ ਮੇਰਾ ਯੇ ਮੇਰੀ ਪੈਚਾਨ ਹੈ ਗਲੀ ਕੇ ਨੁਕਡ ਸੇ ਉਛੇ ਆਸਮਾਨ ਤਾ ਕਲਡਾਈ ਜਾਰੀ ਹੈ ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਆਖਿਰ ਨਾਮ ਤਕ ਚਾਂਗੀ ਕੇ ਦੀਨ ਥੇ ਬਰਦ ਹੋਡੇ ਹੀ ਹੈ ਸੁਨਰੀ ਲੋਗ ਜ ਬੀਚੇ ਮੁਡਾ ਨਾ ਹੈ ਨਾ ਰੁਕਨਾ ਮੁਝੇ ਖੁਦਾ ਨੇ ਲੀਖਾ ਹੈ ਜੋ ਵੋ ਪਾਨਾ ਹੈ ਮੁਝੇ ਯੇ ਸਂਖਰਸ਼ ਮੇਰਾ ਯੇ ਮੇਰੀ ਪੈਚਾਨ ਹੈ ਗੀਰ ਰੁਕਰ ਸਂਭਲਾ ਹੀ ਅਸਲੀ ਮੇਰੀ ਚਾਨ ਹੈ ਸਿਖਮੋ ਕੋ ਸੀਕੇ ਮੈਨਤ ਕਾ ਪਰਚਮ ਲਰਾਉਂਗਾ ਯੇ ਸਂਖਰਸ਼ ਮ� ਮੇਰਾ ਯੇ ਮੇਰੀ ਪੈਚਾਨ ਹੈ ਸਾਂਸੇ ਮੇਰੀ ਗਵਾ ਹੈ ਇਸ ਸਫਰ ਕੀ ਦਾਸਤਾਨ ਲੀਖੀ ਹੈ ਮੈਨੇ ਅਪਨੇ ਹੁਨਰ ਕੀ ਅਪ ਡਰ ਨੈ ਕੁਸੀ ਭੀ ਮੋਡਕਾ ਹੈ ਮੇਰੀ ਪੈਚਾਨ ਮੇਰੀ ਗਵਾ ਹੈ ਇਸ ਸਫਰ ਕੀ ਦਾਸਤਾਨ ਲੀਖੀ ਹੈ ਮੇਰੀ ਪੈਚਾਨ ਮੇਰੀ ਗਵਾ ਹੈ