เงาไม้และวันวาน

ลอยหุ่นใต้เหงา ที่ทอตัวลงบนพื้นดินเราต่าง เคยเป็นเพียงนั้นกรีบรอไหม ที่ร่วงหล่นตามการเวลาความเงียบเหงา เข้ามาทักทายในสายตา เมื่อมองย้อนกลับไป ในวันที่เราเคยมีกัน อืม..อืม..อืม.. บางครั้งความทรงจำก็เหมือนสายน้ำที่ไหลไป สู่ต้นทางเหลือเพียงรองรอย คงความหวังที่จางในใจ ที่ยังเฝ้าเราขอ คอยอำจากล้มเผ่าหากย้อนเวลาได้อีกครั้ง เพียงเสียวนาที จะขออยู่ตรงนี้ ที่เดิม ที่ไม่มีวันจางหาย เมื่อมองย้อนกลับไป เมื่อมองย้อนกลับไป จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้ จะขออยู่ตรงนี้