เงาในสายลม

แสงจันทร์เลือนรางบนผิวน้ำคำถามในใจยังวนเวียนไม่จางไปความจริงคืออะไร หรือเป็นเพียงเงาที่ลวงตา

เราเดินบนทางที่ไร้จุดหมายถามดวงดาวที่พร่างพรายอยู่บนฟ้าสิ่งที่เห็นหรือสิ่งที่เป็นมันคือตัวตนที่แท้จริงหรือเปล่าหรือเราแค่ฝันในคืนที่ยาวนานเกินไปความสุขที่ไขว่คว้ากลับกลายเป็นควันจางหายไปเมื่อลมพัดผ่านมา

หากชีวิตคือบทละครที่ถูกเขียนไว้ใครกันหนอที่เป็นผู้กำกับเราคือหุ่นเชิดหรือผู้กุมชะตาความเงียบงันตอบแทนด้วยคำถามที่ลึกล้ำยิ่งค้นหายิ่งมองไม่เห็นทางออกหรือคำตอบคือการปล่อยใจให้ไหลไป

เราเดินบนทางที่ไร้จุดหมายถามดวงดาวที่พร่างพรายอยู่บนฟ้าสิ่งที่เห็นหรือสิ่งที่เป็นมันคือตัวตนที่แท้จริงหรือเปล่าหรือเราแค่ฝันในคืนที่ยาวนานเกินไปความสุขที่ไขว่คว้ากลับกลายเป็นควันจางหายไปเมื่อลมพัดผ่านมา

ปล่อยให้คำถามลอยไปกับสายลมไม่ต้องหาเหตุผลในวันสุดท้ายแค่มีลมหายใจในความว่างเปล่าเพียงเท่านี้ก็คงพอแล้วสำหรับใจเพียงเท่านี้ก็คงพอแล้วกับความจริง