เงาในมุมเดิม

เห็นจังจังของวันหวานที่ล่วงเลยแสนสีทอง ที่เคยทับลงบนเงาในมุมเดิมที่จำ ได้ไม่เคยเลือกความทรงจำที่เคลื่อนไว้อย่างเผาเบา หยิบความหลังมาวางไว้บนฝา มือสัมผัสความอบอุ่น ร้องรอยยิ้มให้ตัวเองในกระจก ที่ดูเหนื่อยลากับเวลาที่หมุนไป กล้องรอยยิ้มให้ตัวเองในกระจก ไม่เคยคอย รอยยิ้มนั้นยังคงชัดเจนในใจ แม้การเวลาจะพาเราเดินห่างไกลจ่อย คำที่เคยบอกกันในความเหมือนมิด กลายเป็นบทเพลงที่ติดอยู่ในความนึกคิด กลายเป็นบทเพลงที่ติดอยู่ในความนึกคิด ใจยังคงโหยหาความรู้สึกดีดี ใจยังคงโหยหาความรู้สึกดีดี ที่เคยผ่านมาเห็นจาง ๆ ของวันที่ล่วงเลยแสงสีทอง ที่เคยทับลงบนเงาในมุมเดิมที่จำ ได้ไม่เคยเหนือความทรงจำที่เคลื่อนไว้อย่างเผา ๆ หยิบความหลังและวางไว้บนฝ่ามือสัมผัสความอบอุ่น ร้องรอยิ้ม ให้ตัวเองในกระจกที่ดูเหนื่อยละ กับเวลาที่หมุนไป ไม่เคยคอย หยิบความหลังและวางไว้บนฝ่ามือสัมผัสความอบอุ่น ร้องรอยิ้ม ให้ตัวเองในกระจกที่ดูเหนื่อยละกับเวลาที่ดูเหนื่อยละกับเวลาที่ดูเหนื่อย หยิบความหลังและวางไว้บนฝ่ามือสัมผัสความอบอุ่น ร้องรอยิ้ม ให้ตัวเองในกระจกที่ดูเหนื่อยละกับเวลาที่ดูเหนื่อย หยิบความหลังและวางไว้บนฝ่ามือสัมผัสความอบอุ่น ร้องรอยิ้ม ให้ตัวเองในกระจกที่ดูเหนื่อยละกับเวลาที่ดูเหนื่อย หยิบความหลังและวางไว้บนฝ่ามือสัมผัสความอบอุ่น ร้องรอยิ้ม ให้ตัวเองในกระจกที่ดูเหนื่อย หยิบความหลังและวางไว้บนฝ่ามือสัมผัสความอบอุ่น หยิบความหลังและวางไว้บนฝ่ามือสัมผัสความอบอุ่น ร้องรอยิ้ม ให้ตัวเองในกระจกที่ดูเหนื่อย หยิบความหลังและวางไว้บนฝ่ามือสัมผัสความอบอุ่น ร้องรอยิ้ม ให้ตัวเองในกระจกที่ดูเหนื่อย หยิบความหลังและวางไว้บนฝ่ามือสัมผัสความอบอุ่น