میراثِ خوں

ਓ ਰਦਾਬ ਆਈ ਹੋਯਾ ਹਟ ਕਰਾਤੇ ਸਤਾਗੇ ਠੋਕਣੇ ਦੇ ਪੁਲ ਬਨੇ ਖਾਸ ਦੇ ਸੋਚਿਆ ਕੀ ਇਹ ਨਦੀ ਕਹਾਨੀ ਕਾਲ ਜਾਣ ਗੇ ਛੁਕ ਜਾਂਦੇ ਅਠੇ ਜੇਡੇ ਬਾਪ ਚਾਲ ਜਾਣ ਦੇ ਜੇਡੇ ਜੇਡੇ ਅਸੀ ਤੇ ਉਨਾ ਲੈ ਸਰੂਰੀ ਦੋਈ ਸਿਂਦਗੀ ਨੁ ਸੋਟ ਦੀ ਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਆਡੇ ਡੋਡੀ ਅਸੀ ਕਾਟੇ ਜਾਰਾਂ ਛੇ ਸਵਤੋਂ ਵੀ ਪੇਰਾ ਉਨਾ ਦੀ ਉਮੀਡ ਤੇਰੇ ਪਰਾਂ ਤੇ ਗੋਣ ਦੈ ਤੇਰੇ ਵੀਕ ਸੇਬ ਦੇਰੇ ਬਾਪ ਪੇਨੇ ਸੁਹਾਗ ਨੀ ਕੇਤੇ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨੁ ਸਕੇ ਜੋਰ ਬਕਡੇ ਨੋਰ ਮੇਰੀ ਪੈ ਤੋਕ ਨਾਗ ਮਣੇ ਅਮਬੇ ਆਣ ਫੋਰ ਕੇਤੇ ਬੱਟਲੀ ਪੱਸੀਨੇ ਚੋਂ ਗਵਾਹੀ ਵੀ ਲੇਆ ਉਨਾ ਰੋਹੀਆ ਨੀ ਕਲ ਮਾਨੁ ਪਾਕੇ ਗੁਡੇ ਆਦੇ ਸੋ ਉਨਾ ਦੀਲੋ ਭੀਨੋ ਲਗੇ ਇਸ ਅਡੀ ਜਾਨੇ ਬੈ ਜ� ਜੀ ਟੀ ਟੇ ਸੇ ਆ ਜਮਾਨੇ ਨੇ ਉਡੀਕ ਕਾ ਗੇਆ ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਬਲੇ ਇੱਤਵਾਰਾ ਨਾ ਨੇ ਤਾਂ ਵੀ ਕਾ ਗੇਆ ਕਾ ਸੀ ਕਲਾ ਤਾਰ ਨਾ ਲੋ ਪੀਆਰ ਗਟ ਹੋ ਗੇਆ ਸੋਡੇ ਦੇ ਖਰੀਦ ਤਾਂ ਦੀ ਬੁਲੋ ਦੀਰ ਤਾਂ ਨੇ ਤਾਕੁਕੇ ਨਾ ਰੇਲਾ ਸੁਤ ਦੀ ਤੇ ਮਣੇ ਆਦੇ ਦੋਰ ਦੇ ਸੋਡੇ ਦੇ ਖਰੀਦ ਤਾਂ ਦੀ ਬੁਲੋ ਦੀ ਰਕਾ ਨੇ ਉਨਾ ਸਿਂਦਗੀ ਲਡਾਈ ਲਕੀ ਏਥੇ ਨਾਲ ਰਾਲੇ ਆਹੇ ਬਲਾਂ ਪਾਵੀ ਰੋਂਦਾ ਏਪੁ ਬਚਿਆਨਾ ਜਾਂਡਾ ਕੋਈ ਭੀ ਸਾਇਬ ਤੋਂ ਦੀ ਹਾਲ ਦੱਸਿਆ ਨਾ ਗਿਆ ਕੋਈ ਭੀ ਸਾਇਬ ਤੋਂ ਦੀ ਹਾਲ ਦੱਸਿਆ ਨਾ ਗਿਆ ਕੋਈ ਭੀ ਸਾਇਬ ਦੀ ਹਾਲ ਦੀ ਹਾਲ ਦੀ