நிரஞ்சன நாதத்தின் லயம்

ஆனந்த ரூபா அகிலாண்ட கோடீஅன்பின் வடிவே அடியவர் துணையேநித்ய ஸ்வரூப நிரஞ்சன நாதாநின்மல மனமே நின்னைச் சரணடைந்தேன்

கண்ணன் முகத்தைக் காணத் துடித்தேன்கார்மேக வண்ணனைக் காணத் துடித்தேன்உள்ளத்தின் ஆழத்தில் ஊற்றெடுக்கும் பக்தியேஉயிரின் தாகம் தீர்க்கும் அமுதமேசெந்தாமரைக் கண்ணன் சேவடி போற்றிசிந்தையில் உன்னைச் சிறை வைத்தேன்மந்திரம் யாவும் உன் நாமம் சொல்லமகிழ்ந்து நின்றேன் உன் சந்நிதி முன்னால்

ஆயிரம் பிறவிகள் அலைந்தாலும் உன்னைஅன்பினால் கட்டிப் பிணைத்திடுவேன்மாறாத நேசம் மலராகத் தூவிமௌனத்தில் உன்னைக் கலந்தே நிற்பேன்

சரிகம பதநி சரிகம பதநிபதநிஸ ரிஸநி தபமரி ஸநிதபபதநிஸ ரிஸநி தபமரி ஸநிதபமரிஸநி தபமரி ஸரிஸநி தபமரிபக்தியில் திளைக்கின்றேன்நித்யமாய் உன்னை நினைக்கின்றேன்

கண்ணன் முகத்தைக் காணத் துடித்தேன்கார்மேக வண்ணனைக் காணத் துடித்தேன்உள்ளத்தின் ஆழத்தில் ஊற்றெடுக்கும் பக்தியேஉயிரின் தாகம் தீர்க்கும் அமுதமேநின் சரணமே என் கதியெனக் கொண்டேன்நித்யானந்தம் பெற்று நான் வாழ்ந்தேன்