தசாவதாரப் பெருமை

ஆதி அந்தம் இல்லா பரம்பொருளேஅகிலம் காக்கும் அருள் வடிவேநாரணன் புகழ்பாடி நாவினிக்க நின்றேன்ஓம் நமோ நாராயணா என உருகும் மனம்

பாற்கடல் துயின்ற பரந்தாமனேபத்தர் குலம் காக்கும் பத்மநாபனேமச்ச அவதாரம் எடுத்தாய் அன்றுமறைதனை மீட்டாய் அலைக்கடலில்கூர்மமாய் மந்தார மலையைத் தாங்கிபாற்கடல் கடைந்தாய் தேவருக்காய்வராகமாய் பூமிதனை ஏந்தி நின்றாய்நரசிம்மமாய் வந்து பக்தன் துயர் தீர்த்தாய்வாமனனாய் மூவடி கேட்டு மூவுலகம் அளந்தாய்பரசுராமாய் வந்து தர்மம் காப்பாய்இராமச்சந்திரனாய் வில்லேந்தி வென்றாய்பலராமாய் வந்து பலம் தந்து நின்றாய்கண்ணனாய் வந்து கீதை உரைத்தாய்கல்கியாய் வந்து கலியுகம் முடிப்பாய்

தசாவதாரம் எடுத்து தர்மம் காக்கும்தனிப்பெரும் ஜோதியே நீயல்லவோபக்தர் துயர் தீர்க்கும் பரம்பொருளேஎங்கள் இதயத்தில் குடிகொண்ட தேவனே

ச ரி க ம ப த நிச ரி க ம ப த நிமாதவா கேசவா மாதவா கேசவாநாராயணா ஹரி நாராயணாமாயவனே மதுசூதனாநீயே கதி என்று சரணடைந்தேன்அனந்தசயனா அரவிந்த லோசனா

கண்ணன் பாடிய குழலிசை கேட்குதேகங்கையின் ஓட்டம் அலைக்கடல் சேருதேபுராணக் கதைகள் புன்னகை பூக்குதேஎன் ஆன்மாவின் தாகம் தீர்ந்து போகுதேஅவதார புருஷனே அனந்தனேஅடிபணிந்தேன் உந்தன் திருவடியில்அன்பே வடிவான ஆதிமூலமேஅமைதி தந்து என்னை ஆட்கொள்ளுமேநாராயணா நாராயணா நாராயணாஎன்றும் உன் புகழே பாடுவேன்நாராயணா நாராயணா நாராயணாஉன் பாதமே என் புகலிடம்.