ม่วนซื่นวิถีคนบ้านนา

เสียงคันแววมาตามลมกลิ่นดินกลิ่นยากหอมอบปวนใจพี่น้องเอ่ย มามวลซื่นกันเถิดหนา ในหน้าเห่า มีความสุขล้น แดดทรงลงทุ่มท้องสีเหลืองเอาราม เหลือหยดตามรอยไทย ใจยังบอดธรรมดูร่วงขาว ไว้เอ็นตามเดินตามทาง ที่วางไว้ยามเย็นตะวัน เหล่าที่เอาใจกลับบ้าน เห่าที่คุณเคยเห็นโซโล มนต์เดอร์ พี่น้องมาฝนให้ลืมเดอร์ มนต์ต้องรู้ราเกินไป มีเพลงรอยยิ้มแปลงปั่น ส่งต่อให้กัน ด้วยใจความสุขอยู่ในเรียบง่าย ใต้ป่าสิ้นครั้ง โอ้ ความอดงามของทุ่งหน้า โอ้ สุขใจทุกครั้ง เมื่อได้กลับมา เสียงนกกาบินกลับ รังยามค่ำ กลิ่นข้าว ไม่หอมหวน ชวนให้หิวนั่งล้อ ม่วงกินข้าว แหลมกันเป็นทิว เสียงหัวรับพริ้วไปตามซ้าย ลงเย็นบ่มีเรื่องราว ให้ต้องเครียด ประสิทธิ์ความสุข เป็นของเรา คนบ้านาเห็นโซโล มนต์ต้องรู้ราเกินไป มีเพลงรอยยิ้มแปลงปั่น ส่งต่อให้กัน ด้วยใจความสุขอยู่ในเรียบง่าย ใต้ป่าสิ้นครั้ง โอ้ ความอดงามของทุ่งหน้า เฮ้า สุขใจทุกครั้ง เมื่อได้กลับมา มวลเดิมพิมพ์น้อง มาควรให้ลืมเหนือ มนต์ต้องรู้ราเกินไป มีเพลงรอยยิ้มแปลงปั่น ส่งต่อให้กัน ด้วยใจความสุขอยู่ในเรียบง่าย ใต้ป่าสิ้นครั้ง โอ้ ความอดงามของทุ่งหน้า เฮ้า สุขใจทุกครั้ง เมื่อได้กลับมา หลับฝันนี้ ในอ้อมก่อทุ่ง มวลเดิมพิมพ์น้อง มาควรให้ลืมเหนือ