ลำแคนทุ่งทองขอบฟ้า

โอละน้อ ความล้ำยังฟังใจจากบ้านหน้าไกล มาหาฝันเสียงแขนแววมาเตือนใจ ให้คิดถึงทุ่มทองที่จากมา หอบเอาใจดวงเดิมข้ามขอบฟ้าจากทุ่มหน้าสีทองที่เคยวัน แตกความวันเต็มบานแพทย์ลามงานสู่เมืองใหญ่ที่ใกล้ตาแสงเมือง คงมีไอคอนดึงชีวิต เพื่อคนทางข้างบ้านที่รอคอยเห็นสลง จากบ้านมาไกล ใจยังคงห่วยหา คิดถึงทองหน้า คิดถึงพ่อแม่ที่รออยู่ จะสู้ทนฝาฝันไม่ให้ใครรู้ ความเหนื่อยล้าจะเปลี่ยนเป็นพลังใจ หมอลำทำนองนี่จะผ่าใจ กลับคืนถึงสักวันหนึ่ง จะคืนสู่แผ่นดินที่บ้านเกิดให้ส่ง เดิมที่จากมาหาฝันไกล เหนื่อยัดลงดินในเมือง เมืองที่ไม่คุ้นเปลี่ยน จากคันท้ายมาเป็นงานที่ยากเข้า ไปนอนฟังเสียงลมผัดเย็น น้ำตาไหลเห็นภาพเก่าในความฝัน แต่ชีวิตต้องเดินต่อไม่ท้อ ถอยความลำบาย เลือนหายไปส่งเงิน กลับบ้านด้วยความภูมิใจ ให้คนทางบ้านได้ยินบ่ายิน ออกแค่นโซโล จากบ้านมาไกล ใจยังคงโหยหา คิดถึงทองหน้า คิดถึงพ่อแม่ที่รออยู่ จะสู้ทนฝ่าฝันไม่ให้ใครรู้ ความเหนื่อยล้าจะเปลี่ยนเป็นพลังใจ หมอลำจำนองนี่จะพาใจกลับคืนทิ้นสักวันนึง จะคืนสู่แผ่นดินทิ้นบ้านเกิดให้สมกับที่จากมหาฝันไกล วันนั้นที่จากคลามวันนี้ที่ยืนอยู่ ฝาดเปลี่ยนสีแต่หัวใจดวงเดิมยังคงมีความรัง เต็มเปรียมอยู่ข้างใน อยู่ข้างใน จากบ้านมาไกล ใจยังคงโหยหา คิดถึงทองหน้า คิดถึงพ่อแม่ที่รออยู่ จะสู้ทนฝ่าฝันไม่ให้ใครรู้ ความเหนื่อยล้าจะเปลี่ยนเป็นพลังใจ หมอลำจำนองนี่จะพาใจกลับคืนทิ้นสักวันนึง จะคืนสู่แผ่นดินทิ้นบ้านเกิดให้สมกับที่จากมหาฝันไกล จากบ้านมาไกล ใจยังคงโหยหาฝันไม่ให้สมกับที่จากมหาฝันไกล จากบ้านมาไกล ใจยังคงโหยหาฝันไกล จากบ้านมาไกล ใจยังคงโหยหาฝันไกล จากบ้านมาไกล ใจยังคงโหยหาฝันไกล จากบ้านมาไกล ใจยังคงโหยหาฝันไกล