คิดฮอดบ้านนาที่จากมา

มันสู่ชีวิตในเมืองใหญ่ เสียงแค้นแววมาพาใจ คิดถึงทุ่มร่วงทอง เก็บกระเป๋าใบเก่า เดินทางจากยาวมาไกล ทิ้งรอยไทย ทิ้งทุ่มหน้า ปล่อยให้ลมพัดผ่าไป ความหวังเต็มเปรียม ในใจดวงหน่อย ที่เฝ้าฝันอยากส่งเงินกลับบ้าน ให้พ่อไม่สุขสบาย ทุกวัน ชีวิตในเมือง แต่เช้าเหมือนหนึ่งใด เหนื่อยหยดลงดิน ไม่เคยท้อๆ ให้แม้สักครา เพราะภาพบ้านหนา ยังคงตามมา ให้กำลังใจเห็นโสโรธ โอ้ แล้วหนอ คิดฮอตบ้าน เฮาเด้น หนอ คิดฮอตทุ่มหนา ที่เคยเดินย่างยามเย็น คิดฮอตรอยิ้ม เพราะแม้ที่รออยู่บนข้างหน้า แม้จะไกลห่าง แต่ใจยังคงรำพึงหา วันเวลาผ่านไป ใจยังจดจำไม่เคยลืม เพื่อครอบครัวที่รักยิ่งสักวันหนึ่ง จะหุ้นคืนถิ่นทานบ้าน เกิดไปใช้ชีวิตที่เหลือ กับคนที่รักให้ชื่น กับคนที่รักให้ชื่นใจ แสงไฟเมืองหลวงไม่เคยสว่าง เท่าแสงจันทร์ที่ส่งลงบนถุงหน้า ในคืนวันอันแสนสุขความทรงจำเก่าๆ ยังคงชัดเจนในหัวใจเป็นแรงพลักดัน ให้สู้ต่อไปจนกว่าจะถึงวัน หนอ คิดฮอตบ้าน เฮาเดนอ คิดฮอตถุงนาน ที่เคยเดินย่างยามยันคิดฮอตรอยยิ้ม พอแม่ที่รออยู่บนขนาแม่จะไกลห่าง แต่ใจยังคงรำพึงหาวันเวลาผ่านไป ใจยังจดจำไม่เคยลืมลืม เสียงแค้นยังคงบะเลงกลมใจให้หายเหงาสักวันเรา จะได้กลับไปพบกันที่บ้านหน้าของเรา ที่บ้านหน้าของเรา ที่บ้านหน้าของเรา