หยาดเหงื่อหลังสู้ฟ้า

🎵เพลง วันยังไม่พ้นยอด เพราะน้อยทืดมาค่อยจับเจ้าเถอ เสียงกล้ารองเท้า แต่คู่เก่าเปื้อนดินคนหนาว ชีพด้วยแรงกายหลัง สู้ฟ้าหน้า สู้ดินทุกวันคืน ใครจะยังรู้ถึงความคงคืน ที่ซ้อนอยู่ข้างใน เม็ดข้าวทุกเมล็ดแรก โดยหยดเหงื่อความหวังที่เหลือฝากไว้ กับสายฝนฟ้าจะเมตตา หรือใจร้ายกับคนชน ได้แต่คงน่าทนสู้ต่อไป โตหน่อเช้าหน้าผูกปิดทองหลัง เผลอเหนื่อยจนละลาละลัง ยังไม่ท้อถอยรวนทองเหลืองอาราม คือความหวังน้อยๆที่คอยล่อ เลี้ยงชีวิตให้ก้าวเดิน แม้กายจะล้า แต่ใจยังคงสู้ ขอเพียงให้รู้ว่า พรุ่ง พรุ่งนี้ยังมีหวังให้ขาวในหน้า ได้ออกร่วงเต็มตำรังเป็นรางวัลห่วงคนหลังสู่ฟ้า ทุ่มกว้างสุดสายตาที่เคยหวานหวานหวาน ผ่านไปความสาวเริ่มเหือนหายริ้วรอยบนใบหน้า บอกเล่าเรามาให้ความลำบากยาก เข็นที่เคยเผชิญ แต่หัวใจยังคงหยิบมัน ในพื้นดินๆที่หายกิน ให้ที่พักพิงจนเติบโต หน่อเช้าหน้าผูกปิดทองหลัง เผลอเหนื่อยจนละลาละลัง ยังไม่ท้อท้อยร่วงทองเหลือเหงาราม คือความหวังน้อยๆที่คอยรอ เลี้ยงชีวิตให้ก้าวเดินแม้กายจะลา แต่ใจยังคงสู้ขอเพียงให้รู้ว่าพรุ่งนี้ ยังมีหวังให้ข้าวในหน้าได้ออกกว้มเต็มกำลัง เป็นรางวัลของคนหลังสู่ฟ้า แดดโรงลงตกกลับบ้านเราร่วงข้าวสีทอง คือชีวิตที่อดงามพักกายพักใจ ในออมกรดแผ่นดินลับฟันดีนัก พรุ่งนี้คอยสู้ใหม่ ในออมกรดแผ่นดินลับฟันดีนัก พรุ่งนี้คอยสู้ใหม่