หยาดเหงื่อบนรอยทาง

โอลนอร์ ชีวิตคนเดินทางจากทุ่มหน้าห่างไกล สู่เมืองฟ้าที่ใกล้ตา กอดกระเป๋าใบเก่าที่ขาดวินลาแผ่นดิน ทินทานบ้านเกือบหลัง พ่อแม่กอดสั่งลาทั้งน้ำตาพลัง หวังจะไปสร้างตัวในเมืองลวงรถถัว เกลื่อนตัวช้าจากคันหน้าทิ้งถุงยาสีเขียว ที่เคยห่วงมุงหน้าสู่ตึกสูงที่ใหญ่หลวง หวังจะห่วงความปัญหา หวังจะห่วงความปัญหา แสงไฟเมืองฟ้ามันช่างหลอกตา ยิ่งมองยิ่งเวลาว่าในอกคา เหลือเกินไม่มีเสียงจริงรีด กล่อมยามย้อนโอนเพลิน มีแต่เสียงรถวิ่งเดินให้ใจสัน จากหน้ามาค้ายแรงที่เมืองใหญ่ เหลือเพียงใจที่ยังคิดถึงทินทานฝาก อย่าเผื่อแลกเงินผ่านวันวาน เพียงวันคืนบ้านอย่างภูมิใจ ชีวิตคนไกลบ้านมันเหนื่อยนับ ในเมืองที่คนรู้จักชั้นห่างไกล เมื่อไรหนอจะได้กลับไป กอดดินแดนหัวใจที่จากมา มีแต่เสียงรถวิ่งเดินให้ใจสัน จากหน้ามาค้ายแรงที่เมืองใหญ่ เหลือเพียงใจที่ยังคิดถึงทินทานฝาก ชีวิตคนไกลบ้านมันเหนื่อยนับ เหลือเพียงในเมืองที่ยังคิดถึงทาน ชีวิตคนไกลบ้านมันเหนื่อยนับ อยากกอดแม่เหลือเกินในคืนเดียวดาย อยากกอดแม่เหลือเกินในคืนเดียวดาย แต่ต้องทนสู้ไปเพื่อวันคืน แต่ต้องทนสู้ไปเพื่อวันคืน จากหน้ามาค้ายแรงที่เมืองใหญ่ จากหน้ามาค้ายแรงที่เมืองใหญ่ เหลือเพียงใจที่ยังคิดถึงทินทานฝาก เหลือเพียงใจที่ยังคิดถึงทินทานฝาก กอดดินแดนหัวใจที่จากมา กอดดินแดนหัวใจที่จากมา รอวันกลับไปหาทุ่งหน้าเก่า รอวันรักของเราได้คืนทิน รอวันกลับไปหาทุ่งหน้าเก่า จะกลมกราบลงบนพื้นแผ่นดิน จะกลมกราบลงบนพื้นแผ่นดิน สิ้นสุดการจากลาที่ยาวนาน สิ้นสุดการจากลาที่ยาวนาน สิ้นสุดการจากลาที่ยาวนาน สิ้นสุดการจากลาที่ยาวนาน สิ้นสุดการจากลาที่ยาวนาน สิ้นสุดการจากลาที่ยาวนาน สิ้นสุดการจากลาที่ยาวนาน สิ้นสุดการจากลาที่ยาวนาน สิ้นสุดการจากลาที่ยาวนาน สิ้นสุดการจากลาที่ยาวนาน