ศรัทธาแห่งดอกบัว

สาธุเดอร์ โดนลดจิตใจให้ลูกได้พบกลาง พระพระนม พระปฏิมา ด้วยใจศรัทธา เกิดกว่าจะเดินต่อไป น้ำตายอดลมบุญ เย็นใจล้ำล้ำเข็น ขอพึ่งพาพระรัชตนใจ ความดูกระท่มจิตมันกรอบ กินหัวใจหวังเพียงธรรม มาช่วยกลายความห่วนห่อง บุญกุศลที่เคยทำมา แต่ห่วนหลังก็ช่วย นำทางให้พ้นภัยผ่าน ขอเพียงแสงคำ ส่งสวามใจที่ราวร้าน ให้ลูกได้พบกับความสุขใจ กราบลมตรงเนื้อ องค์พระพุทธรูป ขอให้ใจได้จูบความทรงง ที่ไฟฟันทิ้งกิเลส ที่มันรุมเราทุกคืนวัน ขอให้จิตนั้น เบอร์บานดังดอกบัว พระพุทธพระธรรม พระทรงเป็นที่พึ่งยึดมัน พระทรงในคำซ้อนที่ให้ไว้ ทั่วชีวิตที่เหลือ ขอฝากใจไว้กับตัวเดิน ตามทางมวดที่พระทำนำส่องไป เสียงสวดมนต์แววดังท่ามกลางความเหงียกพาใจ ให้เทียบเคียบ เสียงความสงบสดใสลืมสิ้น ความหลังที่ทำร้ายจิตใจเริ่มวันใหม่ ด้วยแรงศรัทธาที่มันคงไม่ขอลาพยนตร์ ไม่ขอให้รำรวยขอเพียงช่วยใจ ได้เป็นอิสัจจากความหลงๆอยู่ในศีล และทำให้คงมันดั่งเสื้อตรงชีวิต คงมีความหมายมากกว่าที่เคยเป็น พระบลงตรงหน้า องค์พระพุทธทุกข์ ขอให้ใจได้จูบความทรงที่ไฟฟันทิ้งกล่อมทุกยินวัน ขอให้จิตนั้นเบิกตาดั่งดอกบัวพระพุทธ พระธรรม พระธรรม พระทรงเป็นที่พึ่งยึดระทรึงในคำสอนที่ให้ไว้ ชีวิตทั่ววิทย์ที่เหลือ ขอฝากใจไว้กับตัวมัวที่พระธรรมนำส่องไป สาดู สาดู สาดู ขอให้ใจได้พบทางสว่าง ขอให้ความอ้างวางจางหายไปจากใจ น้อมรับธรรมะไว้เป็นที่พึ่ง ตลอดไปใจลูกนั้น ใส่ขอฝากไว้ในรมธรรม