หยาดฝนแห่งความหลัง

โดนดรีบเล่งทวงทอง น้องหวานเศร้าชวนเธอวินหา หยาดฝนโปรยปลายลงมาในยามคำ ลมพัดพุนเคือนผ่าใจ ให้คิดถึงความหลังภาพเหงาจาง ยังติดอยู่ในผวังรอยยิ่ง ยังคงฝังแน่นในดวงใจ กลิ่นดอกราดรี ช่วยมาพาให้หวั่นไหว นึกถึงวันใหม่ ที่ไม่มีเธอเคียงข้างกาย ความรักที่ล้อยล้องไป ดังซ้ายลมทิ้งไว้ เพียงความคืนคม ให้ใจต้องสูกสั่น กี่ร้อยตาที่รึ่นไหล ในทุกคืนความฝัน ที่เคยสร้างสลายไป ในพริบตา เหลือเพียงความเหงา ที่หลอกเปิดใจน้อง ช่างไรค่ะเมื่อกายเธอ หากย้อนเวลาให้คืนกลับไป ได้อีกครั้งฉัน จะรังเธอไว้ ไม่ให้จากไปไหน แต่ความจริงนั้น ช่างโหดร้ายเกิน จะทำใจเหลือเพียง ในความมืดมืด กับความรักที่ร้อยล้มไป ดึงซ้ายลมทิ้งไว้ เพียงความคืนคมให้ใจต้องสกสั่น กี่ร้อยตาที่รึ่นไหล ในทุกคืนความรักที่ร้อยล้มไป คืนความฝันที่เคยสร้างสลายไปในพริบตา หรือเพียงความเหงาที่เหลือออกเออใจ โน่ ฉันไร้ค่าเมื่อก่าเธอ หรือเพียงความทรงจำที่เลื่อนหาย ทิ้งไว้เพียงร้อยแพ้ใจ ที่ไม่มีวันจะหลับตาลงในคืน ที่อ้างหวางใจยังคงคอย หวังเพียงสักวันเธอจะคืนมา