รอยเท้ากลางทาง

แสงว่าชีวิตที่หมุนไปอย่างเราพูดกัน เรากำลังไล่ตามอะไรที่มองไม่เห็น ทางกลางแสงสีที่ชาบช่วยและเลือดร้อย ความทันสมัยที่พัดพาใจให้ไกลห่างทิ้งรอยเท้า ที่เคยเดินเคียงค้างไว้กลางทางในต้นนาทีอดีต ยังส่งเสียงเรียกเบา ๆ ให้เราหยุดพักและอัน กลับไปมองว่ารากเหงาที่เคยยังลึกนั้น คือลมหายใจที่แท้จริงของดู หวังตา นาฬิกาบนผลนั้นยังคงเดินไม่เคยหยุด แต่หัวใจกลับหยุดนิ่ง อยู่ที่วันเก่า ภาพถ่ายซีซีดในกรอบไม้ เก่านั้นยังคงเล่าเรื่องราว ที่ไม่มีวันจางหาย เราสร้างโลกในบนสากประหักพัง ของความทรงจำโดยไม่รู้เลย ว่าเราทิ้งสิ่งสำคัญไว้ที่ใด เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ เพราะว่าเราสร้างความทรงจำ