ลมหายใจบนถนนยาว

อย่าเหงื่อที่รินไล่ล่องบนพื้นหน้า อย่าแตกกันเองความหวังที่ยังไม่เคยเปลี่ยนแปลง แม้แดดจะเผามือที่อยากกร้าน ยังคงกอดรัดความฝัน ไม่ให้เบาร้อยเรียงถอยคำ จากความทรงจำที่ฟังใจ ถนนเส้นเดิมที่ทอดยาวไปสู่ปลายฟ้า ความรังที่เก็บปรักษาไว้ในแววตาที่มุ่งมัน ไม่ว่าวันพรุ่งนี้ จะมุ่นเปลี่ยนานเท่ากันหรอก เหงาที่ยังลืมยังคงยึดเหนียววิญญาณ ไม่ใช่แค่เพียงชื่อเรียกค้านบนแผน ที่แต่คือลมหายใจที่รอเลี้ยงชีวิตให้คงอยู่ จิตวิญญาณที่สมบนพื้นดินอื่นนี้ ผ่านร้อนผ่านนาวผ่านวิธีที่แสนยาวไกล ความเป็นเราที่รวมกันเป็นหัวใจ จะคงอยู่ตลอดไป แต่เท่าที่ฟ้ายังไม่เปลี่ยนสี เลือดเหนือที่ไหลเวียน คือคำตอบที่ชัดเจนที่สุด จากรุ่นสู่รุ่นที่บอกเราสำนาญ ผ่านหยดน้ำตารอย ยิ้มที่ฝากความลำเข็นมา ได้โดยสถาเราก็พ้น พันฤกษ์ของความอดทนที่ใครมองข้ามมา แต่การเวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์ คุณค่าในตัวตน หากวันใดที่พายุโมกและน้ำจำใจสั่นคลอม จงหันมองแบบจุดเริ่มตอนทางดินที่อกกอดเอาไว้ ไม่เคยทอดทิ้ง นั่นคือความจริงที่ไม่มีสิ่งใดมาลบเลิก จิตวิญญาณที่สมบูรณ์ คุณค่าใดที่ไม่มีสิ่งที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีค ความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีความจริงที่มีค