ลมหายใจที่เหลืออยู่

สายลมผัดผ่าน ยอดยาวที่แห้งกรอบ ท้าวเปล่าเหยียบยำบนดิน ที่เคยชุมฉันมองดูรอยแยกของพื้นหน้าที่ไลน้ำ ตาฝนป้าไม้ที่เคยเป็นหลังคา เหลือเพียงตอนไม้ที่ยืนตอนนี้ ท้าวเปล่าเหยียบยำบนดิน ที่เคยชุมฉันมองดูรอยแยกของพื้นหน้าที่ไลน้ำ ท้าวเปล่าเหยียบยำบนดิน ที่เคยชุมฉันมองดูรอยแยกของพื้นหน้าที่ไลน้ำ จะเหลืออะไรให้โลกใบนี้ ถ้าเรายังไม่หยุดมือ ถืนความสมดุลให้พื้นดินและสายน้ำ ลงไปในใจที่ด่านชา อย่าให้เคลื่อนกินหน้าไปกว่านี้ ของโลกไว้โดยสองมือ เพราะถ้าป่าตาย เราก็ไม่อาจอยู่ได้เชิงกัน ท้าวเปล่าเหยียบยำบนดิน ที่ไลน้ำบนดิน ที่เคยชุมฉันมองดูรอยแยกของพื้นหน้าที่ไลน้ำ เสียงสะอืนของคุณเขายังคงดังกล้อง ในวันที่ท้องฟ้าเปลี่ยนสี เป็นเถิดความเห็นแก่ตัวที่หลายจุดมาก กลับมามอง สิ่งที่เหลืออยู่ก่อนจะสายเกินไป คือความสมนุนให้พื้นดินและสายน้ำ ลงไปในใจที่ด่างชาย อย่าให้พื้นกินหน้าๆไปกว่านี้ กล่องโลกไว้ด้วยสองมือเพราะถ้าป่าตาย เราก็ไม่อาจอยู่ได้เชิงกัน กลับมามอง สิ่งที่หลายจุดมาก ในวันที่ท้องฟ้าเปลี่ยนสี