ลมหายใจแห่งผืนดิน

สวัสดีครับ พัดผ่านทุ่มรวงทองที่รอวันเก็บเกี่ยวชีวิตคน ใกล้ปันที่ยอมจำนุนต่อโชคชะตา แต่แววตายังคงหนุ่มมันไม่เคยถอยดี เมื่อเย็นมีเพียงผักหลวกกับน้ำพริก ถ่วยเก่าแบ่งปันความสุขบนแครมไม้ ภัยใต้เหงาจันเสียงจริเตรรายขับข้าง แทนประโลมความเฮลาที่สัดสมมา ตลอดทั้งวันทุกชะลังด้วยความรักของครอบครัว ที่รอคอยที่นี่คือที่มันสุดท้าย ของหัวใจที่สือตรง ลบไปนอกอันหมุนไม่ไหวเกินกว่า แทนที่นี่เวลาดูเกินจะหยุดตาย ทุ่งหน้าพื้นเดิมยังคงอบกอดประไหวไม่ห่าง แม้ความยากจนจะวางตัวเป็นเงาตามติด แต่เรา ยังมีดินมีฟ้ามีปัญญาที่เลยคิดจะยืนยัด โดยลำชีวิตที่พากภูมิไม่ว่าวันพรุ่งนี้ จะเป็นเฉินไรดินแดนแห่งนี้คือลมหายใจที่แท้จริง รองเท้าเบือนโครนคือเครื่องหมายของความเพียรมือที่อยากแกล้น คือหลักฐานของการต่อสู้เรา เราไม่ได้เกิดมาบนกองเงินกองทอง แต่เราเกิดมาพร้อมหัวใจที่ใหญ่กว่าคุณ เข้าความฝันอาจจะดูห่างไกล แต่ไม่เคยดับศูนย์เพราะหลากเหงา ยังคงยึดเหนียวเราไว้กับเพ่นดิน หากวันใดที่เหนื่อยล้าจนอยากจะยอมแพ้จงมองย้อน กลับไปที่รอยเท้าที่ได้ก้าว เริ่มทุกก้าวที่ผ่านผลมาคือบทเรียนที่สอนให้เราแกล้ง เราไม่ได้สู้เพื่อใครแต่สู้เพื่อศักดิ์สิทธิ์ของคนทำดาดๆ ถุงหน้าพื้นเดิมยังคงอบกอดเพราะไว้ไม่ห่าง แม้ความยากจนจะวางตัวเป็นเงาตามติด แต่เรายังมีดินมีฟ้ามีปัญญาที่ลิขิตจะยืนยัด ด้วยลำชีวิตที่พา พูดไหมว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นชั้นไร ดินแดนแห่งนี้คือลมหายใจที่แท้จริง แสงดาวพรางพลายบนฟ้า กว้างสมเราเข้านอนในคืนที่แทรก สมบบพรุ่งนี้ตะวันจะขึ้นใหม่ที่ขอบฟ้า เดิมเรายังคงก้าวเดินต่อไป บนทางของเรา บนทางของเรา ด้วยลำชีวิตที่ลิขิตจะยืนยัด ด้วยลำชีวิตที่พา พรุ่งนี้จะเป็นชั้นไร สมบบพรุ่งนี้คือลมหายใจที่แทรก สมบบพรุ่งนี้คือลมหายใจที่แทรก สมบบพรุ่งนี้คือลมหายใจที่แทรก