ศรัทธาที่ยังหายใจ

กี่ร้อยแพ้ที่ฝากรอยไว้บนทางเดิน กี่กาวที่ต้องเผชิญกับความมืดมิด ท้องฟ้าวันนี้ดูห่างไกลเหลือเกิน เหมือนชีวิตที่ถูกคิดเขียนด้วยความอดทน หยาดเหนือที่ไหลรินปนไปกับฝุ่นควันเต็มคงฝัน แม้ความจริงจะโหดร้าย กำมือให้แน่นแม้ใจจะสั่นไหว หลอกไปหนีหมุนไปโดยไม่เคยรอใคร แต่ลมหายใจยังคงมีค่าเกินกว่าจะยอมแพ้ จะตะโกนให้กองฟ้า ฝ้าว่าฉันยังอยู่ผ่านคืนวันหดหู่ ในหัวใจที่แกงกลาถึงเส้นชัย จะไกลจนมองไม่เห็นด้วยสายตา แต่สักท้ายังนำทางให้กล้าไปลมแล้วลุกขึ้นใหม่ ด้วยใจที่เดิม รองเท้าที่ขาดรวย เบื้องด้วยรอยโคลน บทเรียนที่สอนให้รู้ว่าต้องสู้แค่ไหน ไม่มีคำว่าท้อในวันที่ใจอ่อน แอแค่ต้องยืนยัดเพื่อคนที่รออยู่ข้างหลัง ความหวังยังคงเป็นไฟ ส่งนำทางแม้ในวันที่ทุกอย่างดูมันมืดมน จะตะโกนให้กองฟ้าว่าฉันยังอยู่ผ่านคืนวันหดหู่ ในหัวใจที่แกงกลาถึงเส้นชัย จะไกลจนมองไม่เห็นด้วยสายตา แต่สักท้ายังนำทางให้กล้าไปลมแล้วลุกขึ้นใหม่ คือความไม่แน่นอน ฉันจะขอใช้ทุกวินาทีให้มีความหมาย เพราะชีวิตคือการเดินทางที่ยาวไกล และฉันจะไม่ยอมให้ใครมาพลาดฝันไป จากเมื่อ ฉันยังอยู่ผ่านคืนวันหดหู่ ในหัวใจที่แกงกลาถึงเส้นชัย จะไกลจนมองไม่เห็นด้วยสายตา แต่สักท้ายังนำทางให้กล้าไปลมแล้วลุกขึ้นใหม่ ฉันยังคงยืนอยู่ตรงนี้ ด้วยหัวใจที่แกงกลาถึงเส้นชัย ที่แข็งแกร่งกว่าวันวานก้าวต่อไป จนกว่าจะถึงร้อยทางที่ฝันไว้ จนกว่าจะถึงร้อยทางที่ฝันไว้