Mevsimlerin Acısı

Bapay zehirli kalem Yapraklar dans eder rüzgarın kucağında Gönlümde eski baharlar Uyanır usulca İlk baharın gözyaşları Yağmur olur iner yem yeşil dallar Fısıldar eski hikayeler Güller açar bir an Solar gider İz bırakırız Dönüp dolaşıp kışa varır yolumuzu Ey mevsimler ey döngülerin acısı Sonbahar yaprağı gibi düşer umutlarım kışın Beyaz örtüsünde ey hatıralar Güzmeltemi eser Dallar eğilir boyun eğer kirmizi narlar çatlar Hüzün saçar etrafa Denizler dalgalar Ulanır gökler ağlar geceliğin Her mevsim bir yara Kapanmaz derinlerde Ey mevsimler ey döngülerin acısı Sonbahar yaprağı gibi düşer umutlarım kışın Ey mevsimler ey döngülerin acısı Sonbahar yaprağı gibi düşer umutlarım kışın Beyaz örtüsünde ey hatıralar Bahar kuşları döner Neşe saçar bir gün ama sonbahar iner Siler her izin Doğanın kucağında kaybolur insan Mevsimler gibi geçer ömrümüz sessizce Ey mevsimler ey döngülerin acısı Sonbahar yaprağı gibi düşer umutlarım kışın Mevsimler gibi geçer ömrümüz sessizce Beyaz örtüsünde ey herifesinde Beyaz örtüsünde ey herifesinde Yalar içimdeki yangın Yapraklardan sever rüzgarın kucağında Beyaz örtüsünde ey hatıralar Beyaz örtüsünde ey hatıralar Beyaz örtüsünde ey hatıralar Beyaz örtüsünde ey hatıralar Bahar kuşları döner