Oidhreacht na Sinsear

Ó, a sheanchas na gcloch,Ó, a thaisce na gcnoc,Líonann an t-am an t-aer,Mar a bhí riamh, mar a bheidh go deo.

Tá lorg na gcos ar an bhfód seo fós,Lorg na ndaoine a d’imigh romham,Tá scéal gach glúin i bhfíodóireacht an chrainn,Ag síneadh a bhruacha go dtí an spéir.Níl aon chríoch leis an snáithe seo,Tá sé fite i gcroí na hithreach féin,Ag canadh na n-amhrán a d’fhoghlaim mé,Ó bhéal go cluas, ó thús go deireadh.

Is mise an t-oidhre ar an gceol seo,Is mise an t-uisce sa sruthán,Tá mo chuid fola ag rith leis an gaoithe,Ag filleadh abhaile go dtí an talamh bán.Ó, a oidhreacht, a mheall tú mo chroí,Is tú mo dhúchas, is tú mo shaol,Ní bheidh mé caillte fad is mhairfidh an glór,In ainm na sinsear, in ainm na ndaoine.

Féach ar an gcloch atá leagtha sa bhalla,D’oibrigh na lámha a bhí uaigneach uair,Tá a rian le feiceáil i gcruth na gcnoc,Ag seasamh go daingean in aghaidh an uair.Níor tháinig mé as an bhfásach seo amháin,Tá slua mór taobh thiar díom ag tabhairt treorach,Ag meabhrú dom cé as ar tháinig mo scéal,Ag soilsiú an chosáin le solas na réalt.

Is mise an t-oidhre ar an gceol seo,Is mise an t-uisce sa sruthán,Tá mo chuid fola ag rith leis an gaoithe,Ag filleadh abhaile go dtí an talamh bán.Ó, a oidhreacht, a mheall tú mo chroí,Is tú mo dhúchas, is tú mo shaol,Ní bheidh mé caillte fad is mhairfidh an glór,In ainm na sinsear, in ainm na ndaoine.

Tá an t-am ag imeacht, ach tá an scéal ann,Fite, fuaite, go daingean i mo chroí.Mo dhúchas, mo ghuth, mo thalamh, mo thriall,Go deo, go deo, in ainm na ndaoine.