Snáithe na Fírinne

Ó, éist leis an ghaoth ag rince sa ghleann,Scéal na sean-daoine, fite sa cheann.Tá an oíche ag titim, an tine ag lasadh,Is muidne ag cuimhneamh ar an am atá caite.

Suigh síos go ciúin, a chara mo chroí,Tá an scéalaí ag teacht le línte faoi bhí.Níl uaim ach focal, níl uaim ach rann,A chuirfidh an saol seo ag casadh sa ghleann.Tá na réaltaí os ár gcionn ag caitheamh a n-éadaigh,Ag insint dúinn rúin na n-aibhneacha gléigeala.

Ó, éirigh is can an scéal seo go hard,Fite sna línte, fite sna páirc.Is í an fhírinne an snáithe a cheanglaíonn muid beo,Tríd an am atá thart, tríd an am atá beo.Scéal na ndaoine, scéal na gcnoc,Ag teacht chugainn anois, ag teacht chugainn anocht.

Ní gá dom ór, ní gá dom an saibhreas,Ach cuimhne na gcomharsan, suaimhneas na haibhse.Tá an sean-fhear sa chúinne ag cniotáil na scéal,Ag cur na bhfocal le chéile mar bhréid.Tá na focail ag rince, tá na focail ag snámh,Ag líonadh na gcroíthe le solas an lá.

Ó, éirigh is can an scéal seo go hard,Fite sna línte, fite sna páirc.Is í an fhírinne an snáithe a cheanglaíonn muid beo,Tríd an am atá thart, tríd an am atá beo.Scéal na ndaoine, scéal na gcnoc,Ag teacht chugainn anois, ag teacht chugainn anocht.

Tá an tine ag dul in éag, ach fanann an scéal,Fite sa chroí, fite sa bhéal.Codail go sámh, a chara na n-ocht,Tá an scéal curtha síos, tá an scéal curtha i bhfocht.Slán leis an oíche, slán leis an am,Fanann an scéal i gconaí sa ghleann.