Anino sa Semento

Alikabok sa bintanang hindi nabubuksanTinitignan ang paglipas ng mga sasakyanAng kape sa tasa ay malamig na rinParang mga pangakong hindi na kayang tuparinNaglalakad sa gitna ng mga aninoHinahanap ang sarili sa bawat kanto

Masyadong mabilis ang ikot ng mundoNaiwan ako sa dulo ng isang kabanataAng mga kaibigan ay may kanya-kanyang landasAko na lang ang naiwang humahabol sa bukasBawat hakbang ay mabigat sa sementoTila ba ang lungsod ay may sariling kwento

Hindi na alam kung saan ang hanggananNg panaginip at ng katotohananTila ba lahat ay nagmamadaliHabang ako’y nakatigil, nagkukunwari

Paanong naging ganito ang lahat?Ang mga bituin ay hindi na sapatPara liwanagan ang gabing madilimSa gitna ng ingay, ako’y naninimdimNaghahanap ng puwang sa mundong mapaglaroBaka sakaling mahanap ang nawawalang ako

Mga lumang litrato sa loob ng pitakaKulubot na ang gilid, kupas na ang mukhaNaaalala pa ang halakhak sa ulanBago pa tayo natutong masaktanNgayon ang usapan ay puro na lang "kamusta"Wala na ang init, wala na ang saya

Hindi ito pagtakas, ito ay paghahanapNg isang piraso ng pusong nagaganapSa ilalim ng tulay, sa pagitan ng mga gusaliAng totoo kong tinig ay pilit na nagwawagiHuwag mong itanong kung bakit ako ganitoPagod lang ang puso sa walang katapusang laro

Paanong naging ganito ang lahat?Ang mga bituin ay hindi na sapatPara liwanagan ang gabing madilimSa gitna ng ingay, ako’y naninimdimNaghahanap ng puwang sa mundong mapaglaroBaka sakaling mahanap ang nawawalang ako

Hayaan mo na lang ang agos ng hanginHindi na kailangang lahat ay intindihinBukas, sisikat din ang araw sa atinBukas, sisikat din ang araw sa atin