Anino sa Gilid ng Tulay

Alapaap ay tila nakikiramay sa bigat ng damdaminSa bawat hakbang sa lupang tigang, bakas ang hilahilAng mga palad na gasgas sa pagbungkal ng lupaAy siya ring nagtatanim ng bukas na hindi makitaKay layo ng narating ng mga pangarap na naligawSa gitna ng kalsadang puno ng alikabok at uhaw.

Nakita ko ang bata sa gilid ng tulay na siraNaglalaro ng patpat, umaasang may himalang darating paAng kanyang ama ay wala pa, dala ang pagod ng buong arawSa kumpanya ng mga aninong sa hirap ay sumasayawHindi na mabilang ang mga gabi na ang hapunan ay pangarapHabang ang mga nakaupo sa trono ay nagkukunwaring mahirap.

O, bayan kong minamahal, kailan pa ba gigising?Sa gitna ng unos, ang pag-asa ba ay atin na ring hihilingin?Ang tinig ng mga pipi ay umaalingawngaw sa hanginSa bawat hibik ng puso, katotohanan ang kailangang amininHindi sapat ang luha, hindi sapat ang pagtitiisSa mundong ang katarungan ay tila isang panaginip na mabilis.

Ang mga puno sa bundok ay nagpapaalam na sa atinPinalitan ng mga bakal at sementong hindi kayang kaininAng ilog na dati’y malinaw, ngayo’y kulay ng kalawangSaksi sa pagbabagong hindi natin pinag-isipan nang matapangNasaan na ang mga awiting dati’y nagbubuklod sa atin?Nabaon na ba sa limot ng mga bagong hangaring sakim?

Huwag mong hayaang ang apoy sa iyong dibdib ay mamataySa kabila ng dilim, may liwanag na unti-unting naghihintayHindi ito pag-aaklas para sa sariling kapakananKundi pagtatanggol sa dangal ng ating mga kinalakhanIsang hakbang, isang tinig, isang paninindiganIto ang simula ng ating tunay na kalayaan.

O, bayan kong minamahal, kailan pa ba gigising?Sa gitna ng unos, ang pag-asa ba ay atin na ring hihilingin?Ang tinig ng mga pipi ay umaalingawngaw sa hanginSa bawat hibik ng puso, katotohanan ang kailangang amininHindi sapat ang luha, hindi sapat ang pagtitiisSa mundong ang katarungan ay tila isang panaginip na mabilis.

Ibabaon natin ang takot sa ilalim ng mga punlaMaghihintay tayo ng bukang-liwayway na tunay na malayaIto ang ating kwento, isinulat sa bawat hibla ng buhayHindi matatapos, hindi maglalaho, mananatiling buhayMananatiling buhay.Sa ating mga kamay, ang bukas ay maghihintay.