Halik ng Alapaap

Alapaap ay humahalik sa mga toreSa gitna ng usok, may himig na nakatagoDinidinig ko ang tibok ng kalsadaSa ilalim ng liwanag na hindi natutulog

Nakatapak sa semento, mata ay sa malayoBitbit ang alaala ng probinsyang payapaDito sa siyudad, ang oras ay takbuhanWala nang pahinga, walang katapusanAng bawat hakbang ay may dalang pangarapSa pagitan ng ingay, may tinig na humahanap

Siksikan sa tren, balikat ay nagtatamaMga mukhang pagod, sa bukas ay umaasaSumasabay sa agos, parang alon sa dagatNgunit ang dagat ko ay nasa aking balatInit ng araw, lamig ng hangin sa bukidDito sa bakal na mundo, ako ay nakatirik

Ramdam ang kaba, ramdam ang siglaSa bawat kurap, may bagong mukhaHuwag bibitaw, huwag lalayoAng tadhana natin ay nakatali sa dugo

Sumasayaw sa gitna ng gabi at liwanagHinahabol ang bukas na hindi pa nahahayagAng puso ay tumitibok nang mabilisKasabay ng agos, kasabay ng mabilis na alisBawat pintig ay awit ng ating pagkataoSa mundong makabago, tayo ay totoo

Hindi malilimutan ang amoy ng basang lupaPagkatapos ng ulan, sa bakuran ay may kantaDito ay kape na mabilis na nilagokBago sumabak sa hamon na hindi matapos-taposNgunit sa gitna ng gulo, may kapayapaanSa loob ng sarili, may nakatagong tahanan

Huminga nang malalim, damhin ang paligidAng nakaraan at kasalukuyan ay magkapatidHindi kailangang pumili, hindi kailangang magtagoAng ugat natin ay malalim, hindi basta-basta guguhoUmaalingawngaw ang ating mga ninunoSa bawat teknolohiya, sa bawat yugto

Tayo ang kwento, tayo ang daloy

Walang makakapigil sa ating pag-apoy

Tumingala sa langit, kahit puro gusaliNahanap ko ang bituin sa gitna ng pighatiHindi man makita ang lawak ng bukirinAng diwa ko ay malaya, walang makakaharangPatuloy ang pag-ikot, patuloy ang pag-awitSa bawat hibla ng buhay, may ganda at pait

Sumasayaw sa gitna ng gabi at liwanagHinahabol ang bukas na hindi pa nahahayagAng puso ay tumitibok nang mabilisKasabay ng agos, kasabay ng mabilis na alisBawat pintig ay awit ng ating pagkataoSa mundong makabago, tayo ay totoo

Pagod man ang katawan, buhay ang diwaAng bawat pagkakamali ay aral na dalaHindi tayo maliligaw, alam natin ang landasKahit sa dilim, tayo ang magiging lakas

Umuwi man sa isip, o manatili sa ngayonAng ating himig ay mananatiling hamonSa bawat kalsada, sa bawat sulokTayo ang buhay, tayo ang tibokTayo ang tibokTayo ang tibok...