Buhay Teleserye sa EDSA

Alas-singko ng umaga, alarm ay tumutunogSa antok na mga mata, ako ay napapakamotAng kape sa baso, halos ay malamig naAng uniform ko sa upuan, gusot pa ang telaNagmamadaling lumabas, baka maiwan ng dyipSa kanto ay nakapila, sa init ay humihigop ng singhapTraffic sa EDSA, parang buhay na walang katapusanSana ay lumipad na lang, para hindi na mapag-iwanan.

Ang boss ko ay naghihintay, mukhang may dalang ulanAng deadline na binigay, tila isang pasanin sa katawanNgunit heto ako, nakangiti pa rin kahit pagodSa mundong ito, kailangan lang sumunod.

Oh, buhay na parang teleserye sa telebisyonMinsan ay masaya, minsan ay puro lang hamonTawa lang nang tawa, kahit na ang bulsa ay butasSa agos ng panahon, tayo ay hindi dapat magwakasKahit na pagod, kahit na ang ulo ay umiikotBasta’t may kasama, ang problema ay lilipas na parang usok.

Lunch break na naman, tuna at kaning malamigSa pantry ay nagkukwentuhan, tungkol sa mga ligaligSi Marites sa kabilang cubicle, may dalang chismis na mainitSabi niya, ang manager daw natin ay may bagong bitbitNgunit hindi na bale, basta’t ang sweldo ay daratingKahit na ang trabaho ay tila hindi na natatapos ang hilingMag-a-out na sana, biglang may pinapagawa paHay naku, buhay empleyado, talagang nakakatuwa.

Minsan ay naiisip ko, kung bakit tayo nagtitiyagaSa mga bagay na hindi naman natin talaga nadadalaNgunit ang bawat pagod, may kapalit na ngitiSa pamilyang naghihintay, sa atin ay laging pambawi.

"Aba, teka lang, parang nakalimutan ko na naman yung susi ko sa loob!Naku naman, anong klaseng araw 'to?Sige lang, tawa lang, baka sakaling bumukas ang pinto!"

Oh, buhay na parang teleserye sa telebisyonMinsan ay masaya, minsan ay puro lang hamonTawa lang nang tawa, kahit na ang bulsa ay butasSa agos ng panahon, tayo ay hindi dapat magwakasKahit na pagod, kahit na ang ulo ay umiikotBasta’t may kasama, ang problema ay lilipas na parang usok.

Pag-uwi sa bahay, ang aso ay tumatalonAng pagod ay nawawala, sa bawat tahol at lundonMagluluto ng hapunan, kahit na simple lang ang ulamBasta’t sama-sama, ang gabi ay hindi na madilim ang alamMinsan ay kanta, minsan ay kwentong walang saysayDito sa ating mundo, tayo ang bida sa ating buhay.

Sige lang, hataw lang, wag kang susukoBukas ay panibagong yugto, panibagong kwentoTawa lang, hataw lang, buhay ay ganyanSa hirap at ginhawa, tayo ay magdadamayanHataw pa, hataw pa, hanggang sa pagtulogBukas ulit, haharapin ang bawat pagsubok.