Gönlümdeki Kanayan Yara

Gönlümde bir yara, kanar durur geceler boyu Sensiz her nefes, hicranla dolar taşar içimden Gözlerin ufukta kayboldu, kaldı bir hayâl bende Aşkın ateşi söndü mü, yoksa ben mi yandım tenimde Âh sevgilim, bulutlar gibi geçtin ömrümden Rüzgârın fısıltısı kaldı, kulaklarımda inler Bir gülüşün yeterdi, bahar olurdu kış ortasında Şimdi solgun yapraklar gibi düştüm dalımdan

Denizler gibi derin, hasretin boğar beni Dalga dalga gelirsin, dokunur mu yüreğime Unutmak istedim seni, ama nafile çabaladım Her yıldızda yüzün parlar, gecemi aydınlatır Bir sızı var göğsümde, adını koymadım ona Firakın zehri damlar, damla damla eritir beni Ey sevgili, dön gel artık, bu yangın sönsün içimde Yoksa solar giderim, bir bahar dalı gibi

Âh âh, ne uzun bu yollar, sensiz yürüyemem Gönül evim harâb, kapısı ardına kadar açık Beklerim seni her dem, bir umut ışığıyla Gel, sarıl boynuma, kurtar bu esir ruhumu Hicranla dolu şarkım, yükselir semâlara Dillerim lâl olur, söyleyemez derdimi Aşkın makamı besteledim, dinle ey yâr içten Bu nağmelerde gizli, seninle geçen ömrüm Ey sevgili, bulutlar ağlar benimle birlikte Yağmur olur gözyaşım, ıslanır yollarım Dönüşünle gülsün yüzüm, şenlensin gecelerim Sensiz geçen her an, bir asır gibi ağır

Gönlümde fırtına eser, durmaz diner mi bilmem Senin adınla yanar, köz olur her hecem Bir bakışın yeterdi, diriltirdi ölümü Şimdi mezarımda bile, adın yazılı kalır Âh bu aşk ne acımasız, ne tatlı bir zehir İçtim doya doya, ayrılıkla kustum hepsini Gel ey sevgilim, şifâ ver bu yaralı kalbe Yoksa solar giderim, sonsuz bir kış gecesinde

Sensiz... sensiz... Âh sevgilim... Gönlümde yara... Hicranla dolar...