เศษเสี้ยวของราตรี

ในความมืดที่แสงไฟเริ่มเลือนหายเหลือเพียงกลิ่นจางๆ ของเธอในใจท่ามกลางผู้คนนับหมื่นที่เดินผ่านไปฉันยังคงมองหาเพียงแค่เงาของใครคนหนึ่ง

ถนนสายเดิมที่เคยเดินด้วยกันตอนนี้ดูแปลกตาไปทุกทีคำพูดที่เคยสัญญาในวันนั้นเหมือนเศษฝุ่นที่ลอยหายไปกับราตรีฉันยังคงติดอยู่ในห้วงความคิดว่าทำไมเรื่องของเราถึงจบลงแบบนี้แค่อยากจะรู้ว่าเธอยังมีใจให้กันบ้างไหมหรือเป็นแค่ฉันคนเดียวที่ยังไม่ยอมไปไหน

ความทรงจำมันย้ำเตือน ให้ฉันต้องหวั่นไหวในวันที่ไม่มีเธอข้างกายมันเหงาเกินกว่าจะอธิบาย

อยากจะกอดเธอไว้อีกสักครั้งแม้รู้ดีว่าทุกอย่างมันคงสายไปในความสัมพันธ์ที่มันพังทลายฉันยังคงรอคอยเธอด้วยหัวใจที่อ่อนล้าท่ามกลางเมืองที่หลอกลวงและเย็นชามีเพียงคำว่ารักที่ยังคงวนเวียนอยู่ข้างใน

แก้วไวน์ที่วางอยู่บนโต๊ะตัวเดิมมันตอกย้ำความเหงาที่เริ่มกัดกินใจมองออกไปนอกหน้าต่างเห็นแสงไฟไกลๆนึกถึงตอนที่เรายังยิ้มให้กันด้วยความสดใสแต่ตอนนี้ทุกอย่างมันกลายเป็นเพียงภาพฝันที่ฉันไม่อาจจะไขว่คว้ากลับมาได้อีกแล้วคงเหลือเพียงความเงียบงันที่คอยเป็นเพื่อนตายในค่ำคืนที่ฉันต้องอยู่กับตัวเองจนวันสุดท้าย

อยากจะกอดเธอไว้อีกสักครั้งแม้รู้ดีว่าทุกอย่างมันคงสายไปในความสัมพันธ์ที่มันพังทลายฉันยังคงรอคอยเธอด้วยหัวใจที่อ่อนล้าท่ามกลางเมืองที่หลอกลวงและเย็นชามีเพียงคำว่ารักที่ยังคงวนเวียนอยู่ข้างใน

หากเวลาหมุนย้อนไปได้จริงฉันจะทำทุกอย่างให้ดีกว่านี้จะไม่ปล่อยให้เธอต้องเสียใจจะไม่ยอมให้เรื่องของเราต้องจบลงที่ตรงนี้แต่ความจริงก็คือความจริงที่ฉันต้องยอมรับมันให้ได้สักที

อยากจะกอดเธอไว้อีกสักครั้งแม้รู้ดีว่าทุกอย่างมันคงสายไปในความสัมพันธ์ที่มันพังทลายฉันยังคงรอคอยเธอด้วยหัวใจที่อ่อนล้าท่ามกลางเมืองที่หลอกลวงและเย็นชามีเพียงคำว่ารักที่ยังคงวนเวียนอยู่ข้างใน

วนเวียนอยู่ข้างในใจแม้เธอจะจากไปไกลแสนไกลฉันยังคงรอ... รอแค่เธอในค่ำคืนที่ไม่มีวันจบลงแค่เธอ... เพียงคนเดียวเท่านั้น