วังวนของคำว่าเรา

ในคืนที่เงียบงัน มีเพียงแค่ฉันกับความคิดวนเวียนอยู่ในจังหวะของหัวใจที่ยังคงรอคอยใครบางคน

แสงไฟที่พร่างพรายบนถนนเส้นเดิมมองดูผู้คนเดินผ่านไปอย่างไม่รู้จุดหมายฉันยังคงยืนอยู่ที่เก่า เหมือนคนหลงทางในความทรงจำกลิ่นไอของฝนที่เพิ่งจางไป ทิ้งไว้เพียงความเหงาที่เกาะกินหัวใจในเวลาที่ควรอุ่นไอ

อยากจะรู้ว่าเธอจะเป็นอย่างไรบ้างในตอนนี้ในที่ที่ไม่มีฉันอยู่ข้างๆ เหมือนที่เคยเป็นมาคำถามมากมายยังวนเวียนอยู่ในความว่างเปล่าทำได้เพียงเฝ้ามองดวงดาวและคิดถึงเพียงแค่เธอ

ในความสัมพันธ์ที่เลือนลางเหมือนควันจางในยามค่ำฉันยังคงติดอยู่ในวังวนของคำว่าเราแม้รู้ดีว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะดึงเธอกลับมาแต่หัวใจยังคงเรียกร้องหาเพียงแค่เธอคนเดียวท่ามกลางความสับสน ฉันยังคงรอคอยแค่เธอ

มองผ่านกระจกที่สะท้อนเพียงความเหนื่อยล้าถ้อยคำที่เคยสัญญา ยังคงดังก้องอยู่ในความรู้สึกเหมือนภาพยนตร์ที่ฉายซ้ำในใจไม่มีวันจบฉันพยายามจะลบเลือน แต่กลับยิ่งชัดเจนในทุกลมหายใจหรือนี่จะเป็นบททดสอบของความรักที่ฉันไม่เคยเข้าใจ

ในความสัมพันธ์ที่เลือนลางเหมือนควันจางในยามค่ำฉันยังคงติดอยู่ในวังวนของคำว่าเราแม้รู้ดีว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะดึงเธอกลับมาแต่หัวใจยังคงเรียกร้องหาเพียงแค่เธอคนเดียวท่ามกลางความสับสน ฉันยังคงรอคอยแค่เธอ

หากเวลาหมุนย้อนกลับไปได้เพียงเสี้ยวนาทีฉันจะไม่มีวันปล่อยมือเธอให้หลุดลอยไปความเงียบเหงาที่รายล้อมมันช่างยาวนานเหลือเกินในเมื่อความจริงคือเธอจากไปไกลแสนไกลทิ้งไว้เพียงร่องรอยของความเสียใจที่ไม่มีวันจาง

ในความสัมพันธ์ที่เลือนลางเหมือนควันจางในยามค่ำฉันยังคงติดอยู่ในวังวนของคำว่าเราแม้รู้ดีว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะดึงเธอกลับมาแต่หัวใจยังคงเรียกร้องหาเพียงแค่เธอคนเดียวท่ามกลางความสับสน ฉันยังคงรอคอยแค่เธอ

เหลือเพียงความว่างเปล่าที่โอบกอดฉันไว้ในคืนที่ยาวนานเกินกว่าจะหลับใหลเพียงแค่เธอ... ที่ยังคงติดอยู่ในใจแม้ไม่มีวันได้พบกันอีกต่อไปฉันยังคงรอ... อยู่ที่เดิม... เสมอ