مٹی دا سجن

مٹی دی خوشبو نے پکارا، اج آ جاؤ سجن پیارےدکھڑے سارے وسر گئے، جدوں کھلے بخت دے دوارےسہنی صورت، مٹھی بولی، روح دی پیاس بجھاوےاج وسدا ایہہ صحن ساڈا، جدوں یار گھر آئے

کھیتاں دے وچ دھپ کھڑی اے، سونا رنگ بکھیریامالک دی اس رحمت والا، ہر اک ذرہ نویلاپگاں بنھ کے نچدے گبھرو، ہتھ وچ رنگلے چھڑےمٹی نال جو پیار نبھایا، اوہ ہی قسمت سنورے

راتاں دے ہنجو پونج کے، میں راہواں تکدی رہیاںدل دے اندر وسدیاں، جو گلاں ساریاں کہیاںدرگاہ اتے دیوا بالاں، منت منن جاوےکون جانے اس سائیں دے گھر، کیہڑی گل بن جاوے

او جندڑیئے! نی سجن پکارے، ہن تے آ جا گھرمٹی دے اس پیار وچ رل کے، کٹ لے سارے سفرہتھاں وچ ہتھ پا کے ساجن، نچنا اے اج راترب دی رضا وچ کھو جانا اے، چھڈ کے سب کچھ بات

صدیاں دا ایہہ میلہ سجنوں، پھر توں سج کے آیاپیراں دی اس چوکھٹ اتے، سر میں آپ جھکایاکوئی نہ اپنا، کوئی نہ پرایا، سب اک رنگ وچ رنگےدکھاں دی اس بھیڑ وچ سجنوں، خوشیاں دے پھل منگے

کدے نہ ٹٹن پیار دے دھاگے، کدے نہ وسرے یاداںتیرے بن تے پھکیاں لگدیاں، مٹھیاں سب بہاراںسہہ کے سارا جگ دا طعنہ، میں تے تیری ہوئیتیرے عشق دی اگ وچ جل کے، میں تے کوئلہ ہوئی

او جندڑیئے! نی سجن پکارے، ہن تے آ جا گھرمٹی دے اس پیار وچ رل کے، کٹ لے سارے سفرہتھاں وچ ہتھ پا کے ساجن، نچنا اے اج راترب دی رضا وچ کھو جانا اے، چھڈ کے سب کچھ بات

جھوم کے گاؤ، دھمک جگاؤ، دھرتی نوں چم لوورب دے پیارے بندے او تسی، ایہہ سچ من لوووجد وچ آ کے، مستیاں پا کے، سب کچھ وار دیواج دی رات اے پیار دی خاطر، ہس کے گزار دیو

سورج ڈبیا، تارے جاگے، حسن دا رنگ نکھریاخواباں دے اس شہر دے اندر، پیار دا ساگر بھریاتوں وی آ جا، میں وی آواں، اک دوجے وچ کھوئیےاس مٹی دی خوشبو دے وچ، سجدے کردے سوئیے

مٹی دی خوشبو، پیار دا نغمہسدا سلامت رہے ایہہ رشتہسدا سلامت رہے ایہہ رشتہسدا سلامت رہے...