ตำนานซอยไร้ชื่อ

มองไปบนฟ้าที่ไม่มีดาวมีเพียงแสงสลัวจากตึกแถวที่ยืดยาวเสียงรถราวิ่งผ่านความเงียบงันในเมืองที่หลอกให้เราฝันไปวันวัน

ก้มหน้าเดินบนทางเท้าที่ขรุขระเหยื่อของเวลาที่คอยกัดกินละอองฝุ่นละอองใจรองเท้าเปื้อนโคลนจากความหวังที่พังทลายชีวิตเหมือนละครฉากใหญ่ที่ไม่มีใครจำชื่อตัวละครเราเป็นแค่เงาที่เดินสวนกันในซอยแคบแบกรับความกดดันจนไหล่แทบทรุดลงไปกับพื้นตื่นมาก็เจอความจริงที่มันขมขื่นเหรียญในกระเป๋าไม่เคยพอให้เราฝันถึงดวงจันทร์

กำแพงที่กั้นเราไว้มันสูงเสียดฟ้าพยายามตะเกียกตะกายจนมือเปื้อนรอยน้ำตาแต่ไฟในใจยังไม่มอดดับไปง่ายง่ายแม้โลกจะหมุนให้เรากลายเป็นคนพ่ายแพ้

ท่ามกลางหมอกควันและแสงสีที่หลอกตาเรายังคงก้าวเดินแม้ขาจะล้าเพียงใดไม่มีอะไรได้มาง่ายง่ายในเมืองใหญ่ต้องแลกด้วยเหงื่อและเลือดที่ไหลรินหัวใจยังเต้นเป็นจังหวะที่ดุดันแม้ความฝันจะถูกเหยียบย่ำด้วยคำคนเราจะยืนหยัดผ่านพ้นคืนที่มืดมนเพื่อเป็นตำนานในซอยที่ไร้ชื่อเสียง

จำได้ไหมวันแรกที่ก้าวเข้ามากระเป๋าใบเดียวกับความกล้าที่เต็มเปี่ยมตอนนี้เหลือเพียงความเหนื่อยล้าที่คอยตอกย้ำว่าโลกใบนี้มันไม่ได้ใจดีกับใครที่อ่อนแอเพื่อนฝูงแยกย้ายไปตามทางของความหิวใครบางคนขายวิญญาณให้เงินตราที่หมุนเวียนส่วนฉันยังนั่งเขียนเรื่องราวบนกระดาษที่ยับยู่ยี่หวังให้บทเพลงนี้ดังไปถึงหัวใจที่กำลังหลงทาง

เสียงสะท้อนจากตึกสูงที่ปิดตายความเงียบที่ตะโกนก้องในใจที่แตกสลายรากเหง้าของเราฝังลึกใต้ผืนดินที่แห้งแล้งแต่ดอกไม้จะยังคงเบ่งบานแม้ท่ามกลางพายุไม่ต้องอ้อนวอนขอโอกาสจากใครเพราะมือสองข้างนี้จะคว้ามันมาด้วยตัวเราเอง

ถนนเส้นนี้ไม่ได้โรยด้วยกลีบดอกไม้มีแต่ขวากหนามที่คอยทิ่มแทงให้เราตาสว่างอย่าได้หลงเชื่อคำลวงที่หอมหวานจงเชื่อในแรงเต้นของหัวใจที่ยังไม่ยอมจำนนเราคือผลผลิตของเมืองที่ไร้ความปรานีแต่ข้างในนี้ยังมีไฟที่ร้อนแรงกว่าแสงอาทิตย์จงจำไว้ว่าเราไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นเบี้ยล่างแต่เกิดมาเพื่อสร้างเส้นทางของตัวเอง

ท่ามกลางหมอกควันและแสงสีที่หลอกตาเรายังคงก้าวเดินแม้ขาจะล้าเพียงใดไม่มีอะไรได้มาง่ายง่ายในเมืองใหญ่ต้องแลกด้วยเหงื่อและเลือดที่ไหลรินหัวใจยังเต้นเป็นจังหวะที่ดุดันแม้ความฝันจะถูกเหยียบย่ำด้วยคำคนเราจะยืนหยัดผ่านพ้นคืนที่มืดมนเพื่อเป็นตำนานในซอยที่ไร้ชื่อเสียง

แสงรุ่งอรุณกำลังจะมาเยือนลบเลือนรอยแผลที่เคยฝังแน่นก้าวต่อไปข้างหน้า ไม่หันหลังกลับเพราะนี่คือชีวิต... ที่เราเลือกเองเพียงแค่นี้... ที่เรามีในเมืองที่ไม่เคยหลับใหลเรายังคงหายใจ... และฝันต่อไป