ลมหายใจในความเงียบงัน

มองออกไปที่เดิมที่เคยนั่งเห็นแสงไฟสลัวสะท้อนในแก้วน้ำผู้คนเดินผ่านไปราวกับภาพฝันไม่มีใครหยุดมองฉันที่นั่งอยู่ตรงนี้กลิ่นจางๆ ของความทรงจำที่ลอยมายังคงติดตรึงอยู่ในใจที่ล้าเกินกว่าจะเอ่ยคำ

แค่อยากให้ลองหยุดเวลาสักพักให้ความเหงาได้พักพิงลงบ้างในวันที่โลกหมุนไปอย่างอ้างว้างฉันยังคงรอคอยใครบางคน

ฝากลมหายใจไปกับคืนที่เงียบงันส่งความรักที่มันไม่มีวันจะถึงเธอท่ามกลางผู้คนนับหมื่นที่เดินละเมอมีเพียงฉันที่ยังเพ้อถึงวันวานแม้ไม่มีสิทธิ์ได้ครองหัวใจใครแต่จะขอเก็บรักไว้ในใจดวงนี้ตลอดไป

บางครั้งความจริงก็ดูใจร้ายเกินไปที่ทำให้เราต้องไกลกันทั้งที่ใจยังผูกพันไม่มีคำตอบให้ความสัมพันธ์ที่ไหวหวั่นนอกจากปล่อยให้มันผ่านไปในความมืดมิด

ฝากลมหายใจไปกับคืนที่เงียบงันส่งความรักที่มันไม่มีวันจะถึงเธอท่ามกลางผู้คนนับหมื่นที่เดินละเมอมีเพียงฉันที่ยังเพ้อถึงวันวานแม้ไม่มีสิทธิ์ได้ครองหัวใจใครแต่จะขอเก็บรักไว้ในใจดวงนี้ตลอดไป

แค่คนหนึ่งคน... ที่เฝ้าฝันถึงเธอในคืนที่ฟ้าไร้ดาว...ฉันยังคงอยู่ตรงนี้...คนเดียว... ในความทรงจำ...