Sigaw sa Alikabok

Alikabok sa kalsadang binabagtasBitbit ang pangarap na tila kumukupasSa ilalim ng araw na mapanghusgaTayo’y naglalakad, pilit na kumakawalaAng usok ng siyudad, sa baga’y kumakapitMga pangarap natin, tila ba napipilitNa sumabay sa agos ng mundong maguloHabang ang puso ko’y unti-unting napapako.

Hindi na baleng mapagod, hindi na baleng magasgasAng mahalaga’y tinig natin ay hindi kumukupasIpunin ang lakas, sa gitna ng unosHuwag hayaang ang apoy sa mata ay maubos.

Sumigaw ka hanggang sa mawalan ng bosesIpakita ang tapang sa gitna ng krisisHindi tayo sunud-sunuran sa agos ng dilimIpaglalaban ang bukas na sa atin ay lihimTayo ang bagyo, tayo ang liwanagSa bawat pagbagsak, muling maglalayag.

Nakita ko ang mukha ng pagod na bayanSa mga mata ng taong walang matirhanSa bawat kanto, may kwentong nakatagoNg mga pusong sugatan at laging nabibigoNgunit sa kabila ng lahat ng paitMay himig pa ring sa hangin ay kumakapitIsang awiting sumasalamin sa ating lahatNa kahit gaano kahirap, tayo’y mag-aangat.

Sumigaw ka hanggang sa mawalan ng bosesIpakita ang tapang sa gitna ng krisisHindi tayo sunud-sunuran sa agos ng dilimIpaglalaban ang bukas na sa atin ay lihimTayo ang bagyo, tayo ang liwanagSa bawat pagbagsak, muling maglalayag.

Hindi ito pagtatapos, ito ay simulaNg pagbangon mula sa pagkakasalaSa bawat pagpikit, sa bawat paghingaAng ating pag-asa ay hindi mawawalaKahit anong pader ang harang sa ating daanGigibain natin, walang katapusan.

Sumigaw ka hanggang sa mawalan ng bosesIpakita ang tapang sa gitna ng krisisHindi tayo sunud-sunuran sa agos ng dilimIpaglalaban ang bukas na sa atin ay lihimTayo ang bagyo, tayo ang liwanagSa bawat pagbagsak, muling maglalayag.

Muling maglalayag...Tayo ang liwanag...Hindi titigil...Hindi susuko...Sa gitna ng unos, tayo ang panalo.