Tinig ng Bayan sa Gitna ng Dilim
Lakan ng Kalsada
Pinoy Folk
About
Isang tapat at hilaw na komposisyon na pinangungunahan ng masining na pagkalabit ng gitara at mga organikong tambol. Ang boses ay nagdadala ng isang malinaw na naratibo ng pakikibaka at pag-asa, na nagbibigay-pugay sa tradisyon ng protestang musika sa Pilipinas.
Lyrics
Sa ilalim ng araw na mapanghusgaNaglalakad sa kalsadang puno ng dusaAng pawis ay patak sa tuyong lupaHabang ang sikmura ay patuloy na nagdurusaTinitingnan ang bukas na parang ulapMalabo, malayo, sa gitna ng hirap
O, bayan kong mahal, kailan ang laya?Sa gapos ng tanikala, kailan ang saya?Ang tinig ng bayan, huwag hayaang mamataySa bawat pagpatak ng luha, may bagong buhayAawitin ang katotohanan sa gitna ng dilimHangga’t ang katarungan ay hindi pa dumarating
Nakita ko ang bata sa gilid ng tulayNamumulot ng pag-asa sa basurang walang malayAng kanyang mga mata, puno ng tanongBakit ang mundo ay tikom ang bibig at bingi sa hamon?Tayo ay saksi sa agos ng panahonNgunit bakit tayo ay nananatiling nakabaon?
Hindi sapat ang bulong sa hanginKailangan ang sigaw na dapat nating gawinItaas ang kamao, buksan ang mga mataAng pagbabago ay wala sa iba, nasa ating mga kamay na
O, bayan kong mahal, kailan ang laya?Sa gapos ng tanikala, kailan ang saya?Ang tinig ng bayan, huwag hayaang mamataySa bawat pagpatak ng luha, may bagong buhayAawitin ang katotohanan sa gitna ng dilimHangga’t ang katarungan ay hindi pa dumarating
Huwag kang bibitiw, huwag kang susukoAng liwanag ay darating, sa kabila ng guloDito sa lupa, dito sa ating bayanMagkakapit-bisig, sa gitna ng laban
Tinig ng Bayan sa Gitna ng Dilim
Lakan ng Kalsada
Preview