Hasretin Hançeri

Gönlümde fırtına eser, durmaz bir türlü Hasretin kor gibi yakar, içimi deler sızlar Gözlerimde yaşlar birikir, akar seller gibi Sensiz geceler uzar, sabah olmaz bir türlü Ayrılığın acısı iner, kalbe hançer gibi Rüzgarlar fısıldar adını, yapraklar ağlar Dillerim lal olur susar, sözler boğazda düğüm Sevdanın izi silinmez, ruhumda yanar köz

Bahçeler soldu sensiz, güller açmaz artık Bülbüller suskun kaldı, nağmeleri yarım Denizler hüzünlü dalga vurur kıyıya Yıldızlar söyler hikayemizi, gökte yanar Gönül kapısı aralık, bekler seni her dem Hayalin dolaşır odalarda, dokunur ellerime Unutmak istedim seni, nafile boşuna Kalp atışlarımda sen varsın, ebedi sevgilim

Ey sevgili, dön geri, bu hasret öldürür beni Geceler uzar, gündüzler kararır sensiz Yüreğimde yangın, söndürmez sular akmaz Gel, sarıl boynuma, bitsin bu çileli yol Ayrılık zehri damlar, damla damla canıma Gözlerinle bak bir kez, dirilsin bu gönül Sensiz yaşamak zeval, sensiz dünya boş Dön ey yarim, kurtar beni, bu karanlık dehlizden Ey sevgili, dön geri, hasretin bıçak gibi İçimi deşer durur, kanar yaralar derin Gel, dokun ellerime, şifası ol şu derdim Sensiz her nefes zehir, her an işkence bana

Gönlümün efendisi sensin, tahtın kalpte kurulu Sensiz taht boş kaldı, hükümdarsız saray Rüzgarlar taşır sesini, kulaklarımda çınlar Unutur muyum seni, hayır, ebedi nakışsın

Yapraklar sarardı sonbahar, kışlar uzar gider Sensiz baharlar gelmez, çiçekler açmaz toprağa Gönül defterinde adın, silinmez mürekkebi Her satırda hüzün yazar, kalemim titrer durur

Hasretinle yaşarım ben, solgun bir gül gibi Geceler biter mi bilmem, sabahlar doğar mı Ey sevgili, adınla uyanır, adınla uyurum Sensiz dünya sensiz, gönlümde sen varsın hep