รอยจารึกในกาลเวลา

กลิ่นอายจางจางยามค่ำคืนนี้พัดพาฤดีให้หวนคำนึงดั่งภาพลวงตาที่ตราตรึงติดอยู่ในห้วงคำนึงมิรู้คลายแสงดาวพร่างพรายบนฟ้าไกลเปรียบดั่งดวงใจที่เฝ้าคอยหาวันวานที่ผ่านพ้นมาเหลือเพียงรอยน้ำตาที่รินไหล

ลมโชยแผ่วเบาผ่านเงาไม้ใหญ่ฝากความนัยไปกับสายลมเย็นดั่งถ้อยคำหวานที่เคยได้เห็นในวันที่เราเป็นเพียงคนของกันความรักที่ฝังแน่นในดวงจิตเหมือนดั่งนิมิตที่แสนงดงามแม้นานเพียงใดไม่เคยข้ามยังคงจดจำทุกความทรงจำเดิม

โอ้ความหลังที่ฝังในหัวใจดั่งรอยจารึกไว้ในกาลเวลาแม้กาลผ่านพ้นจนลับตาแต่ใจยังคอยหาเพียงแค่เธอฝากเพลงรักนี้ไปกับคืนเหงาให้ลมพัดพาเอาความเพ้อไปกระซิบข้างหูให้เธอได้เจอว่าใจดวงนี้ยังคงละเมอ ถึงเพียงแต่เธอผู้เดียว

ถนนสายเดิมที่เคยเดินเคียงบัดนี้เงียบเพียงลำพังเดียวดายเหลือเพียงร่องรอยที่จางหายท่ามกลางความหมายที่เริ่มเลือนลางมองดูเงาจันทร์ที่สะท้อนน้ำช่างดูงดงามแต่แสนเศร้าใจเหมือนรักของเราที่จากไกลเหลือทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่า

หากย้อนวันคืนให้หวนกลับมาจะขอสัญญาด้วยใจภักดีจะไม่ยอมให้รักนี้ต้องมีหยดน้ำตาที่รินไหลร่วงโรยแต่ในโลกความเป็นจริงที่เห็นมีเพียงความเย็นของลมที่พัดผ่านความรักของเราดั่งตำนานที่จบลงไปนานเกินจะหวัง

โอ้ความหลังที่ฝังในหัวใจดั่งรอยจารึกไว้ในกาลเวลาแม้กาลผ่านพ้นจนลับตาแต่ใจยังคอยหาเพียงแค่เธอฝากเพลงรักนี้ไปกับคืนเหงาให้ลมพัดพาเอาความเพ้อไปกระซิบข้างหูให้เธอได้เจอว่าใจดวงนี้ยังคงละเมอ ถึงเพียงแต่เธอผู้เดียว

แม้ดาวจะเลือนลับดับแสงไปแม้ความมืดมิดจะปกคลุมกายความรักที่ฉันมอบให้มิเสื่อมคลายยังคงเป็นประกายในใจเสมอ

หลับตาลงเถิดนะคนดีในฝันยังมีเราเคียงคู่กันเก็บความรักนี้ไว้ชั่วนิรันดร์แม้วันคืนจะเปลี่ยนผันไปเพียงใดเพียงแค่ฉัน... ยังคงรอ...ในความทรงจำ... ตลอดไป