Alab sa Lupang Semento
Alikabok ng Paa
Pinoy Folk
About
Isang mapagnilay-nilay na awitin na binubuo ng masalimuot na pagkalabit ng acoustic guitar at organikong pagtambol ng perkusyon. Ang boses ay malinaw at puno ng damdamin, na nagbibigay-buhay sa naratibo ng pakikibaka at pag-asa sa gitna ng nagbabagong kapaligiran ng lungsod.
Lyrics
Alikabok sa lansangang binabagtas ng paaSa ilalim ng araw na tila ba walang awaBitbit ang pag-asa sa loob ng sirang supotHabang ang sikmura’y patuloy na kumukulotAng mga gusaling abot-langit ang taasTila mga aninong sa amin ay pumapantasNgunit sa bawat hakbang ng aking mga paaMay awit na lihim na pilit na kinakatha.
Nakita ko ang bata sa gilid ng kanalNaglalaro ng patpat, sa dumi’y hangalWala siyang malay sa mundong mapaglaroKung paano ang bukas ay nagiging guloAng mga matanda, nakaupo sa bangketaNaghihintay ng balitang magpapabago ng kutaNgunit ang pangako ay hangin lamang sa pandinigIsang lumang kwentong paulit-ulit na naririnig.
O, bayan kong hirang, kailan ka gigising?Sa gitna ng unos, pilit kang hihilingNa sana ang bukas ay hindi na madilimAt ang ating mga tinig ay hindi na palilimPagkat sa bawat hibla ng ating pagkataoAy may alab ng apoy na hindi naglalahoSa bawat pagpatak ng luha sa lupaDoon sisibol ang tunay na laya.
Ang mga sakahan, ngayo’y semento na ang lamanWala nang palay na humahalimuyak sa daanAng mga kamay na dati’y sa lupa nakabaonNgayo’y naghahanap ng trabahong hindi lalamonSa dangal ng tao na pilit nilang binuburaSa ngalan ng progreso na puno ng dusaNgunit ang ugat natin ay malalim ang kapitKahit na ang bagyo ay pilit na pilit na pumipilit.
Hindi sapat ang tumingin sa malayoKung ang sariling bakuran ay puno ng yeloKailangang magbuklod, kailangang magsanibUpang ang katotohanan ay hindi na magkubliAng boses ng marami, ang lakas ng lahatAy siyang magtataboy sa maling sumusulat.
O, bayan kong hirang, kailan ka gigising?Sa gitna ng unos, pilit kang hihilingNa sana ang bukas ay hindi na madilimAt ang ating mga tinig ay hindi na palilimPagkat sa bawat hibla ng ating pagkataoAy may alab ng apoy na hindi naglalahoSa bawat pagpatak ng luha sa lupaDoon sisibol ang tunay na laya.
Hayaan mong ang awit na ito’y maging simulaNg paghilom ng sugat at pagbangon ng talaSa dulo ng daan, may liwanag na naghihintayPara sa ating lahat, para sa ating buhay.Bayan ko, babangon tayo.Bayan ko, babangon tayo.
Alab sa Lupang Semento
Alikabok ng Paa
Preview