ละอองฝุ่นในห้วงนภา

สายลมพัดผ่านเงาไม้ที่ไหวเอนดั่งรอยจารึกแห่งกาลเวลาที่เลือนหายในความเงียบงันที่ซ่อนเร้นความหมายเราต่างเป็นเพียงละอองฝุ่นในห้วงนภา

ดวงดารายังคงเวียนว่ายในคืนที่ไร้แสงความเหงาแทรกซึมในจังหวะที่แปรเปลี่ยนเสียงกระซิบจากอดีตยังวนเวียนเปรียบดั่งสายน้ำที่ไม่เคยไหลย้อนคืนมาเฝ้ามองภาพฝันที่จางลงไปในอากาศเหลือเพียงความทรงจำที่ยังคงงดงาม

หากชีวิตคือการเดินทางบนเส้นด้ายที่เปราะบางเราจะไขว่คว้าสิ่งใดในวันที่โลกหมุนไปไม่หยุดยั้งความจริงที่เห็นอาจเป็นเพียงภาพลวงตาที่งดงามปล่อยใจให้ล่องลอยไปตามทำนองที่ไม่มีวันจบสิ้น

ดวงดารายังคงเวียนว่ายในคืนที่ไร้แสงความเหงาแทรกซึมในจังหวะที่แปรเปลี่ยนเสียงกระซิบจากอดีตยังวนเวียนเปรียบดั่งสายน้ำที่ไม่เคยไหลย้อนคืนมาเฝ้ามองภาพฝันที่จางลงไปในอากาศเหลือเพียงความทรงจำที่ยังคงงดงาม

จางหายไปกับความมืดมิดเหลือไว้เพียงความเงียบงันที่แสนหวานในใจที่ยังคงเต้นอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่าที่แสนไกล