Panalangin sa Buwang Saksi

Sa gitna ng dilim, ako ay nakatinginSa buwang saksi sa aking panalanginAng bawat pintig ng pusong nagdurusaAy alay sa ‘yo, sinta, sa aking pag-iisaKay lamig ng gabi, kay bigat ng damdaminSana’y marinig ang lihim na himbing

Dahan-dahang humahaplos ang hanging amihanSa mga alaala nating hindi malimutanBakit ba kay lupit ng tadhana sa atin?Pangarap na kay layo, hindi maabot ng tinginAng mga rosas na dati ay namumukadkadNgayon ay nalanta sa aking paglakad

O, kay sakit ng umibig sa isang bituinNa kahit abutin, hindi mapapasaakinIto ang sumpa ng pusong tapat at wagasSa harap ng altar, luha’y walang bakasIibigin kita hanggang sa huling hiningaKahit na ang kapalit ay habambuhay na dusa

Hindi na baleng ako ang maiwang luhaanBasta’t ang saya mo ay aking masaksihanSa bawat pagpikit, mukha mo ang nakikitaSa bawat paggising, ikaw ang sinasambaAng pag-ibig ko ay parang dagat na malalimWalang hangganan, kahit pa maging madilim

Kung sa kabilang buhay tayo ay magtatagpoSana ay hindi na magkakalayo ang ating pusoNgunit sa ngayon, tanggap ko ang aking kapalaranAng magmahal sa malayo, ang aking hanggananMananatiling tapat, kahit walang sagotAng bawat hibik na sa dibdib ay nakabalot

O, kay sakit ng umibig sa isang bituinNa kahit abutin, hindi mapapasaakinIto ang sumpa ng pusong tapat at wagasSa harap ng altar, luha’y walang bakasIibigin kita hanggang sa huling hiningaKahit na ang kapalit ay habambuhay na dusa

Lilipas ang panahon, magbabago ang mundoNgunit ang pag-ibig ko’y mananatili sa iyoSa bawat pag-awit, sa bawat pagtangisIkaw pa rin, sinta, ang aking naisPaalam na, sa aking pinakamamahalSa piling mo, ako’y magiging hangal